«Sık Ormanda» - ünlü Amerikalı yazarın eserlerinden uyarlanan yeni bir Netflix projesi.

12 Haziran'da Netflix yayın platformunda, Amerikalı polisiye ustası Harlan Coben'in aynı adlı romanından uyarlanan Polonya yapımı mini dizi «Sık Ormanda» (W głębi lasu/The Woods) yayınlandı. Bu projeyi başka neyin öne çıkardığını ve ona zaman ayırmaya değip değmediğini anlatıyoruz.

Geçmişin Gizemleri

Dizinin konusu iki zaman diliminde gelişiyor:

• 1994 — bir gençlik kampında çifte cinayet işleniyor, iki genç daha iz bırakmadan kayboluyor;
• 2019 — o ölümcül yazda kız kardeşini kaybeden savcı Paweł Kopyński (Grzegorz Damięcki), 25 yıl önce kampta tam olarak ne olduğunu öğrenmesine yardımcı olabilecek yeni dava ayrıntıları keşfediyor.

Harlan Coben'in tipik yöntemi, yıllar sonra kendini hatırlatan geçmişteki çözülmemiş davaları anlatmaktır. Harika İngiliz dizisi «Beş»te de böyleydi; aynı şey «Sık Ormanda» şovunda da görülebilir. 

Konu, her biri olayların şu veya bu olası gidişatına işaret edebilecek, birbiriyle bağlantılı küçük hikayelerden oluşan tuhaf bir yumak. Sık sık yapılan eksik anlatımlar ve zaman çizgileri arasındaki sıçramalar (diyaloglar bazen geri dönüşler veya sahne değişiklikleriyle kesintiye uğrar) sayesinde yazarlar, jenerik akana kadar gizemi uygun seviyede tutmayı başarıyor. Sağlam bir klasik polisiye için bu gerçekten iyi bir başarı.

Karakter Kaleydoskopu

«Sık Ormanda»yı geleneksel polisiyelerden ayıran şey, çok sayıda ilginç ve belirsiz karakterin varlığıdır: ebeveynleri ve akranlarıyla çatışan sorunlu gençler, işinde alışılmadık yöntemler kullanan ve birçok kişisel sırrı olan bir savcı, çocukları için her şeyi yapmaya hazır bir anne vb. Sunulan karakterlerin her biri tanıdıktır, bu onları ilkel yapmaz, aksine gerçek hayata yaklaştırır.

Anlatı ilerledikçe izleyicinin birçok karaktere karşı tutumu değişebilir ve dünün kötü adamı aslında o kadar da kötü olmayabilir veya tam tersi. Karakterlere yönelik bu tutum Polonya projesinin artı hanesine yazılabilir.

Teknik Taraf

«Sık Ormanda» dizisini izlerken sadece konunun ilerleyişini takip etmek değil, aynı zamanda genel depresif atmosfere dalmak da ilginç. Kasvetli tonlar, ruh haline uygun müzik ve sözde Hollanda açısının (eğik ufuk) sık kullanımı — hiç de yeni olmayan ama düzgün kullanıldığında işe yarayan teknikler, bu yüzden doğru yaklaşımla bunları kullanmamak günah olur.

«Görüntü» veya müzikte olağanüstü bir şey yok, sadece sağlam ve asıl şey için — hikaye için — mükemmel bir fon görevi görüyor.  

«Sık Ormanda» İzlenmeli mi?

Bu dizi, hem Harlan Coben hayranlarına hem de öngörülemeyen polisiyeleri sevenlere hitap edecek — türde yeni bir söz değil, ama çok değerli bir temsilcisi.

Fragman: