Başrolde Angelina Jolie'nin olduğu Disney'in "Malefiz" filminin temel sorununu tartışıyoruz.

Birkaç yıldır, Angelina Jolie'nin varlığı dışında pek de dikkat çekici olmayan "Malefiz" filmi aklımdan çıkmıyor. Ağızda acı bir tat ve ruhta tamamlanmamışlık hissi bırakan bir film. Sonunda beni bu kadar rahatsız eden şeyin ne olduğunu anladığımda, gözlemlerimi insanlarla paylaşmak istedim. Bu yaklaşık beş yıl önceydi.

Uyarıyorum, sorunu açıklamak film ve iki müzikal (Wicked ve Twisted) hakkında spoiler gerektirecek. Muhtemelen onları görmediniz, ama yine de uyarıyı uygun buluyorum.

Herkesin Bildiği Hikaye

"Malefiz" filmi şu sözlerle başlar: "Eski bir hikaye dinleyin ve onu ne kadar iyi bildiğinizi görün."

Gerçekten de, Uyuyan Güzel masalını neredeyse herkes bilir, özellikle de Disney stüdyosunun çizgi filmi birçok insanın çocukluğunun bir parçası olduğu için. Çizgi filmde ana kötü karakter bir isim, gelişim ve hikayenin sonu, hatta sadık yardımcılar bile almıştır. Onun imajı, saf kötülük ve hilekarlığın vücut bulmuş hali olarak çocuk eserlerindeki en kanonik imgelerden biri olarak kabul edilir.

Temel Sorun

Film, hikayeye diğer taraftan bakmayı ve gerçekte nasıl olduğunu açıklamayı vaat ediyor. Fikrin tartışmalı doğasını başka bir zamana bırakalım ve filmi, ortaya çıktığı kültürel bağlamda olduğu gibi inceleyelim. Peki bu filmin benim gözümdeki temel sorunu nedir:

Cevap: öznel anlatıcı.

Ne demek istediğimi açıklamak için, biri profesyonel, diğeri amatör iki müzikale başvurmam gerekecek.

İşte, bugünkü incelemenin konusunun da çıktığı Wicked (Kötü) müzikali, Oz Ülkesi'nin Kötü Batı Cadısı'nın hikayesini alır ve ana kötü karakteri yanlış anlaşılmış, dışlanmış ve çok iyi bir kız olarak ortaya koyar. Sonunda ana karakter, ülke sakinlerinin gözündeki imajını kabul eder ve gün batımına doğru gider. Onun hakkında ağızdan ağıza dolaşan hikayeler onu yalnızca olumsuz renklerle çizer ve sadece birkaç karakter gerçekte ne olduğunu bilir.

Nereye varmak istediğimi anlıyor musunuz?

Pekala, başka bir örnek alalım. Twisted (Çarpık) müzikali, en sevdiğim eserlerden biri, düşük bütçeli, amatör ve sevgiyle yapılmış, Aladdin çizgi filmindeki kötü karakter Cevher'in hikayesini anlatır. Bu açıdan kaynak eser son derece verimli bir zemindir, çünkü izleyiciye en başında ortaya çıkan bir satıcı şeklinde öznel bir anlatıcı sunar. Okuyucunun müzikalden aldığı izlenimi bozmayacağım ve sadece izlemesini önereceğim, neyse ki bu müzikal internette ücretsiz olarak ve hatta Rusça altyazılarla dağıtılıyor.

Film Bitmedi

Malefiz'i izlerken aklımdan çıkmayan soru şuydu: Neden Malefiz'in kötü olduğu hikaye versiyonu bize kadar ulaştı?

Neden bu masalı şu anki haliyle biliyoruz? Yukarıdaki her iki örnekte de bu gerekçe veriliyor. Her iki müzikalde de olayların versiyonu anlatılan hikaye bağlamında var. Ancak "Malefiz"de...

Filmin sonunda ana karakter Aurora'yı kurtardı, kötü kralı yendi, iki krallığı birleştirdi ve şimdi mutlu bir şekilde defne yapraklarına yaslanıyor. Peki neden anne, Malefiz'in kötü olduğu Uyuyan Güzel masalını anlatıyor? İlk film bu soruyu yanıtlamadı, ikincisi ise onu gündeme bile getirmedi. Film bitmedi. Memnun değilim. Hala bir cevap bekliyorum. Ve yaratıcıların aklına bu soru gelseydi elde edebileceğimiz o güzel hikayeyi düşünmekten kendimi alamıyorum.