90'ların filmleri karantinada can sıkıntısından kurtulmanın en iyi yolu, değil mi?

Karantina, moral bozmak için değil, izlenen film listenizdeki boşlukları doldurmak için harika bir fırsattır. Bugün dikkatinize, 90'ların filmlerini sunuyoruz; bu filmler moralinizi yükseltecek, sıra dışı hikayeleriyle sizi içine çekecek ve oyunculuk performanslarıyla keyif verecek.

Edward Scissorhands (Edward Scissorhands, 1990)

1990 yılında Tim Burton, sinemaya dair yazar vizyonunu tam olarak yansıtan en iyi filmlerinden birini çekti. Aynı zamanda dünyaya, elleri yerine makasları olan inanılmaz derecede dokunaklı bir karakter kazandırdı. Çılgın bir bilim insanının yarattığı bu varlık, zalim ve duygusuz bir dünyayla başa çıkmaya çalışırken, bir yandan da 'aşk' denen olguyla tanışır. Bu zor zamanlarda romantizm ve bir tutam eksantriklik arıyorsanız, bu film tam size göre.

Merdiven Altındaki İnsanlar (The People Under the Stairs, 1991)

90'ların en parlak korku yapımcısı belki de Wes Craven'dı; o on yılda efsanevi filmi 'Çığlık' ve onun zekice devam filmini yönetti. Ancak dikkatinizi çekmesi gereken sadece bu çalışmalar değil, çünkü 'Merdiven Altındaki İnsanlar' filmi, Jordan Peele'ün ünlü filminden çok önce korku filmlerindeki siyahi stereotiplerini alaya almıştı. Bu uğursuz ev hikayesindeki içerik, en hevesli sinemaseverleri bile şaşırtabilir.

Bir Yanlış Hamle (One False Move, 1992)

90'larda suç dramaları zirvedeydi, ancak 'Rezervuar Köpekleri' gibi bariz seçeneklerden bahsetmezsek, akla hemen Billy Bob Thornton'un senaryosunu yazdığı ve başrollerden birini oynadığı Carl Franklin filmi geliyor. Burada size günümüzde popüler olan güney gotiği, aşırı şiddet, ırk sorunları, polis ve suçlular arasındaki çatışma ve izledikten sonra düşünüp tartışacak bir şeyler sunuyor.

Kafası Karışık ve Sersem (Dazed and Confused, 1993)

Karantinada biraz kaygısızlık ve çılgınlık arıyorsanız, o zamanlar genç olan Matthew McConaughey, Ben Affleck ve Milla Jovovich'in yer aldığı Richard Linklater'ın parlak çalışması ruhunuza iyi gelecektir. Seks, uyuşturucu ve rock'n'roll - bu büyüme hikayesinin ana unsurları.

Cennet Yaratıkları (Heavenly Creatures, 1994)

Hantal Hollywood gişe canavarları yaratmadan çok önce, Peter Jackson yaratıcı ve ilgi çekici düşük bütçeli filmler çekiyordu. Bunun bir örneği, o dönemde pek bilinmeyen Kate Winslet'ın yer aldığı 'Cennet Yaratıkları' filmidir. Hikaye, kadın arkadaşlığı ve gençlik zulmü konularını ele alıyor ve gerçek temeli, filme inandırıcılık ve ikna edicilik katıyor.

Jumanji (Jumanji, 1995)

90'ların filmlerinin gösterişli ve büyük bütçeli gişe canavarlarıyla övünemeyeceğini düşünüyorsanız, muhtemelen sınırsız yetenekli Robin Williams'lı 'Jumanji'yi görmemişsinizdir. Son zamanlardaki devam filmlerinin aksine, orijinal film korkutucu, sürükleyici ve öğreticiydi. Evet, şimdi grafikler ciddiye alınmıyor, ancak ölümcül derecede tehlikeli bir oyunla bağlantılı kahramanların maceraları hala nefes kesici bir şekilde izleniyor.

Gün Batımından Şafağa (From Dusk Till Dawn, 1996)

George Clooney ve Quentin Tarantino'nun parlak oyunculuk performansları, Tito & Tarantula'nın efsanevi şarkısı, Salma Hayek'in pitonla unutulmaz dansı, insanlar ve vampirler arasındaki görkemli çatışma - Robert Rodriguez'in filmi sonsuza dek izlenebilir ve yeniden izlenebilir.

Havai Fişek (Hana-bi, 1997)

1997 yılı sinema tarihinde olağanüstü statüsüne yakındı. Kendiniz karar verin, o zamanlar 'Titanic', 'Knockin' on Heaven's Door', 'Brother', 'Life Is Beautiful', 'The Fifth Element' ve daha birçok harika proje yayınlandı. Yine de, 90'larda parlak felsefi alt metinleriyle Japon gangster sinemasının ustası Takeshi Kitano'nun filmleri ayrı bir yere sahipti. Ve bugün özellikle, en şüpheci izleyicileri bile hüzünlendirebilecek, yazarın en şiirsel ve mesafeli çalışmalarından biri olan 'Havai Fişek'i öne çıkarmak istiyoruz.

Taksi (Taxi, 1998)

Birçok izleyici için 90'ların filmleri, komik ve esprili komedilerle güçlü bir şekilde ilişkilendirilir. Gerçekten de bu on yıl, çok çeşitli türlerde birçok komedi filmiyle bizi memnun etti. Örneğin, en iyi aksiyon komedisi olarak Gérard Pirès'in 'Taksi'sini rahatça söyleyebiliriz. Sıra dışı kovalamaca sahneleri, son derece beceriksiz polisler, karizmatik kahramanlar, başta sevimli Samy Naceri ve çekici Marion Cotillard - tüm bunlar bu Fransız komedisinde bir araya geldi.

Dövüş Kulübü (Fight Club, 1999)

On yıla etkileyici bir nokta koyan, başrollerinde Edward Norton, Brad Pitt ve Helena Bonham Carter'ın yer aldığı kült film David Fincher'ın eseridir. Bu filmden alıntılar halka mal olmuş, belirli sahneler farklı tür ve boyutlardaki yönetmenler tarafından sıkça kopyalanmış ve Where is my mind şarkısı, bu şaheseri en az bir kez görmüş izleyicilerin zihnine kazınmıştır. Karantinada yeniden izlemek? Neden olmasın?