Size "Gülümsemeler Vadisi" filminden ve neden izlemeye değer olduğundan bahsetmek istiyorum.⠀

«Gülümsemeler Vadisi» — Venedik Film Festivali'nde gösterilen, yönetmen Paolo Strippoli'nin İtalyan post-korku filmi — adının bir şey vaat ettiği, ancak gerçekte bir uçurumun üzerinde yanıltıcı bir tabela olduğu nadir bir durum. Remis dağ köyünün pastoral cephesinin ardında, herkesin istisnasız mutlu olduğu, endişe verici bir ritüel gizlidir: sakinler sırayla 15 yaşındaki Matteo'ya sarılır, böylece onların duygusal acılarını alır.

⠀⠀⠀

Hikaye, kişisel bir trajediyi atlatmaya çalışan eski judo şampiyonu Sergio'nun gelişi etrafında dönüyor. Matteo'da bir aziz değil, kendi ailesi ve tüm köy tarafından sömürülen, onu kolektif bir şifa aracına dönüştüren sıradan bir genç gören tek kişidir.⠀⠀⠀

Filmin güçlü yönleri, her şeyden önce atmosfer ve ahlaki belirsizliktir. Strippoli, ucuz korkutma efektleri yerine, hikaye ilerledikçe gerçek bir dehşete dönüşen evrensel bir sahtelik hissi aracılığıyla gerilim inşa ediyor. Film, yasın bir yanılsamayla yer değiştirmesi ve kapalı bir toplumda kimlik arayışı temalarını cesurca ele alıyor. Matteo rolünde Giulio Feltri'nin ilk çıkışı özel ilgiyi hak ediyor — yarattığı, albinizm ipuçları taşıyan "melek" imgesi hem kırılgan hem de ürkütücü görünüyor.⠀⠀

Film kusursuz değil. Özellikle finalde, beklenen dinamiğe sahip olmayan uzun anlatım temposu konusunda sizi uyarmalıyım. Yine de, "Gülümsemeler Vadisi", türde kandan çok felsefi alt metin ve bunaltıcı atmosferi takdir edenler için zeki ve şık bir korku filmi.