Genç yazarların metinlerinde en sık gördüğüm şey, argümansız değerlendirmeler. "Oyunculuk muhteşem", "senaryo parlak", "atmosfer harika" — bunlar gerçeklerle desteklenmeyen duygular. Bunun anlamı, doğuştan kör birine macenta rengini anlatmaya çalışmak gibidir.

Örnek olarak Joaquin Phoenix'in "Joker"deki rolünü ele alalım.

⛔️
"Joaquin Phoenix harika oynadı — oyunculuğu büyülüyor ve sizi bırakmıyor"

❇️
"Phoenix filmin ilk yarısında neredeyse hiç konuşmuyor — bedeniyle var oluyor: kambur omuzlar, kendi elleriyle bastırmaya çalıştığı sinirsel kahkahalar. Arthur Fleck sonunda tam sesle konuşmaya başladığında, sessizliğin neden kelimelerden daha önemli olduğunu anlıyorsunuz"

Farkı hissediyor musunuz? İkinci seçenekte, havadan bir değerlendirme değil, somut bir gözlem var.

Peki nasıl yazmalı? Neye dayanmalı? Şu şablonu deneyin: iddia → film/diziden örnek → bunun neden önemli olduğu.

"İyi oynadı" yazıyorsanız durun ve kendinize sorun: tam olarak ne iyi? Fiziksel ifade mi? Bakış mı? Konuşma hızı mı?

Eğlence olsun diye son metninizi alın ve cümleden değerlendirici sıfatı çıkarın. Anlam etkilenmiyorsa, o sıfata ihtiyaç yok demektir. Peki tüm metni temizlemeye ne dersiniz?

#EditörTavsiyeleri@the_rrated