Kendimi bir yıldan fazla bir süre 'Bir Erkek ve Bir Kadın'ı büyük ekranda görmek için sakladım.

Film 1966'da çıktı, ama insanlar hâlâ mutluluğa ihtiyaç duyuyor. Hikâye, aşkın en hassas tohumlarını ustalıkla sıkıştırıyor ve günlük hayatın tortusunu çerçevenin dışında bırakıyor. Ana çatışma, 'sonsuza dek mutlu' olmanın önündeki engel oldukça hafif hissediliyor.

Yine de, hem kurgu hem de kameranın baş döndürücü hareketleri izleyiciyi hayranlıkla nefes nefese bırakıyor. Belki de 'Bir Erkek ve Bir Kadın' tam da bunun için yaratıldı.

Şimdi gösterimde!
Kasım'da tekrar izleyeceğim.