Çizgi romanla ilişkimizi kısaca anlatmam gerekirse, şöyle bir şey oluyor:

- Bugün alışılmadık, zor bir poz çiziyorsun, çok fazla referans gerektiriyor
- Of, tamam, Pinterest nerede?
- Orada yok
- Neyse, kocamın fotoğrafını çekerim
- Bir de üstten görünümlü, bir sürü mobilyalı, birden çok ışık kaynağı olan büyük bir odanın zor bir perspektifini çiz
- Lan tamam, neyse ki model var... bekle, onu çizip boyamam ve ışığın nasıl düştüğünü anlamam gerek, bu biraz zaman alır
- Zamanımız yok, stoku neredeyse tükettik! Çekmeceli ve şişeli büyük bir raf çiz, içine ürünler koymayı unutma, modelde yoklar, o yüzden bu da sana kaldı
- Kahretsin, peki, Allah yardımcımız olsun
- ŞİMDİ O LANET KÖŞKÜ ÇİZ
- DUR-
- GÜZEL BİR CEPHE VE VİTRAYLARLA
- BİNA ÇİZEMEM
- AŞAĞIDAN DRAMATİK BİR PERSPEKTİFTE
- MODELİM YOK
- KENDİNİ KURTAR