. İNSANLAR, KAYNAKLAR VE BİRAZ DA GÜÇ GEREKİR👑

Şu anda Mihail Hazin ve Sergey Şeglov'un “Gökyüzüne Merdiven. İktidar, Kariyer ve Dünya Eliti Üzerine Diyaloglar” kitabını okuyorum📕

Hemen bir uyarı: aşağıdakiler benim teorim değil. İlk bölümü kendi anladığım ve kağıda döktüğüm şekliyle özetimdir. Yazarlar muhtemelen her şeyi basitleştirdiğimi söylerdi. Ama burası Telegram, tez savunması değil😄

Bölümün ana fikri:
Güç her zaman makamla örtüşmez ve nadiren tek başına var olur.


Şirkete organizasyon şeması üzerinden bakmaya alışkınız: genel müdür, yardımcılar, yöneticiler, çalışanlar. Her şey mantıklı, oklar düzgün — neredeyse mükemmel bir dünya📊

Ancak resmi yapının arkasında genellikle başka bir yapı vardır — gerçek etki yapısı. Bu yapı güven, karşılıklı yükümlülükler ve kaynaklar üzerindeki kontrole dayanır.

Yazarlar bunu kışkırtıcı bir şekilde ifade ediyor:

“İktidara çete olarak koşarlar”

“Çete” ile uyum içinde hareket eden ve birbirini destekleyen bir grup insan kastediliyor.

Bir birey yetenekli olabilir ve yüksek bir mevkide bulunabilir, ancak bir ekip olmadan savunmasızdır. Bilgi, destek, uygulayıcılar ve kaynaklara erişim eksik olabilir.

Üstelik kaynak sadece para değildir💵
Aynı zamanda:
🔹 kritik uzmanlık;
🔹 yönetime erişim;
🔹 onay hakkı;
🔹 güçlü bir ekip;
🔹 önemli bilgi;
🔹 müşterilerle ilişkiler;
🔹 bir kararı hızlandırma veya durdurma imkanı.

Bölümde bu, “Portal” internet şirketi (Rambler’dan bahsediliyor) örneğiyle gösteriliyor.

Resmi olarak her şey açık görünüyordu: sahipler, başkan, direktörler ve bölümler. Ancak gerçekte yatırımcılar doğrudan müdahale ediyor, ekipler farklı kişilere yöneliyor ve bazı çalışanlar kilit bilgi ve uzmanları kontrol ediyordu.

Sonuçta bir yönetici makama sahip olabilir ancak durumu kontrol edemezdi. Organizasyon şemasında daha alt seviyedeki bir kişi ise kilit figür haline geliyordu çünkü onsuz hiçbir şey ilerlemiyordu.

Buradan bölümün formülü çıkıyor:
Güç → kaynak → güç


Faydalı bir kaynağı kontrol ediyorsanız — önemli hale gelirsiniz. Etki kazanırsanız — yeni kaynaklara erişim açarsınız. Böylece bir güç grubu oluşur.

Bu grubun resmi bir adı olmayabilir. Üyeleri farklı bölümlerde ve hatta farklı şirketlerde çalışıyor olabilir. Ancak onları güven, ortak çıkarlar ve kendilerininkini destekleme isteği birleştirir🤝

Yazarlar feodal bir metafor kullanıyor: süzeren ve vasallar. Kişi daha güçlü bir üyeye sadakat ve faydalı kaynaklar sunar, karşılığında koruma ve fırsatlar alır.

Ancak böyle bir gruba hemen kabul edilmez. Önce kişi (buna “kuyruk” denir) test edilir: ne kadar faydalı, güvenilir ve anlaşmalara uyabilir olduğu.

Bir diğer önemli düşünce: sistem içinde bir kişinin birkaç puanı vardır.

🔵Profesyonel — ne kadar iyi çalıştığı.
🔵Ekip içi — ne kadar güvenildiği.
🔵Potansiyel — ne kadar yükseğe taşınmaya hazır olduğu.

Bunlar örtüşmeyebilir. Bu nedenle iyi bir iş tek başına kariyer ilerlemesini ve kararlara erişimi garanti etmez…

Sevgili dostlar, siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?