Her saygın albümün bir introsu vardır ve bu incelemenin de olacak. “Vampirle Görüşme” üçüncü sezonu “Vampir Lestat” olarak yeniden adlandırıldı ve bu mantıklı bir hamle. İki sezon boyunca bu karakteri Louis anlattı — kendi kırgınlığı, kendi acısı, kendi gerçek versiyonuyla. Şimdi ise Lestat mikrofonu (hem gerçek hem mecazi anlamda) eline aldı, bir rock grubu kurdu ve bunun ONUN hikayesi olduğunu kanıtlamak için tura çıktı. Sonuç gürültülü, dağınık ama kopmak imkansız. 

Neyle İlgili Bu

Resmi olarak bu sezon, vampir motifleri ve etkileyici terapi seansları serpiştirilmiş bir rock yıldızı biyografisi olarak adlandırılabilir. Lestat (Sam Reid) bir grup kurar, turneye çıkar ve bu sırada gazeteci Daniel Molloy'a (Eric Bogosian) bir belgesel için samimi röportajlar verir. Paralel olarak, Lestat'ın annesi Gabrielle (Jennifer El) ekranda belirir ve arka planda bir yerde, vampirleri paparazzilerin pop yıldızlarını izlediği kadar yakından izleyen gizli bir topluluk göze çarpar. 

Sezonun Şarkı Listesi (İnceleme de diyebiliriz, ama neyse)

01. “Karizma Bir Doğal Afet Biçimi Olarak” — ★★★★★

_(kenar notu: İKİ KEZ ALTINI ÇİZ)_

Sam Reid çekici bir vampiri oynamıyor — tüm kareyi sanki başka türlüsü mümkün değilmiş gibi kendine tabi kılıyor. Bu birinci sınıf bir küstahlık. Odaya girer — ve kameranın, sahne partnerlerinin ve hatta izleyicinin dikkati kendiliğinden onun mülkiyetine geçer. Şarkı söylemeye başladığında ise nefesiniz kesilir.

02. “Tutku Halinde Anlatılan Kronoloji” — ★★★☆☆

Ama tam burada diziyi yakasından tutup sormak istiyorum: Bu neydi? Zaman çizelgesindeki atlamalar önceki sezonlardan daha da keskinleşti — ve eskiden bu, hikayeye derinlik katan bir teknik olarak işliyordu, şimdi ise yer yer tam bir kafa karışıklığına dönüşüyor.

Hikayeyi takip etmek, sayfaları karıştırılmış bir kitap okumak kadar “keyifli”.

03. “Her Şeyi Affettirebilecek Görüntü” — ★★★★★

Kostümler, ışık, kamera çalışması — hepsi sanki aynı anda 80'ler ve 90'ların kesiştiği bir klip ve Met Gala'daki görünümlerin tartışıldığı temalı forumlarda bir hafta boyunca konuşulacak bir glam rock fotoğraf çekimi için çekilmiş gibi.

Burada sürekli duraklatma tuşuna basmak istiyorsunuz, sırf Lestat'ın bir sonraki kostümünün ışıkta nasıl parladığını veya yeni bir müzik numarasının nasıl sahnelendiğini görmek için.

04. “Anne Geldi ve Herkes Utandı” — ★★★★☆

Gabrielle'in ortaya çıkışı, sezonun en iyi karakter eklemesi (ve burada bize bir de bir sonraki sezona konu olacak Lanetliler Kraliçesi'nin kendisi tanıtıldı!). Tek başına kimsenin başaramadığını başarıyor: Lestat'a bir efsane ya da canavar olarak değil, çok uzun süre başka birini oynamış kırgın bir çocuk olarak bakıyor. Tek üzücü olan, bu hikayeye gerçekten hak ettiğinden daha az zaman ayrılmış olması. Yine de bu ark, son derece doğal olmadığı için, birçok izleyiciyi sunulduğu haliyle bile itecektir.

05. “Aynı Anda Çok Fazla Şey, Kafama Hoş Geldiniz” — ★★☆☆☆

Burada tatsız olanı kabul etmek gerekiyor: yedi bölüme, birkaç sezona yetecek içerik sıkıştırılmış. Gizli topluluk, turneler, aile draması, psikolojik itiraf — her hikaye kendi başına mükemmel düşünülmüş, ancak birlikte sık sık sahne için dirsek atışıyorlar ve bazıları düzenli olarak binlerce kişilik bir konser kalabalığındaki gibi ensesine darbe alıyor.

Final Şarkısı: Yazarın Kararı

Bu bir albüm olsaydı, saçmalığındaki dehasıyla anardım: şarkıların yarısını tekrar tekrar dinlemek ve ezberlemek istersiniz, diğer yarısı ise sabah dörtte stüdyoda enerji içecekleriyle tamamlanmış gibi. Ama tam da bu pürüzlülükte dürüst bir vampir cazibesi var — sezon aynı anda ÇOK gürültülü, ÇOK güzel ve ÇOK karmaşık olmaktan korkmuyor ve bu yüzden, yaratıcılara düzenli baş dönmesi için sövseniz bile hemen yeniden izlemek istiyorsunuz.

Bir dizi olarak değil, bir konser veya rock opera olarak izlemenizi öneririm. İlk seferde her notayı çözmeye çalışmayın, kendinizi bu dizginsiz enerjinin akışına bırakın. Bu başlı başına bir yolculuk olacak.