Aidan ve Başkalarının Yardımını Kabul Edememe Patolojisi


Elimizde, kendisine yardım edilmesinden nefret eden bir adam var. Evet, genel olarak öyle)) Ve bunun çok net nedenleri var. Ne yazık ki, hikayeyi spoilerlamamak için bunları doğrudan söyleyemem, o yüzden sadece gerçeklere bakalım.

Kısacası, AJ için yardım sadece yardım değildir. Bu, kendi başına bir şeyle baş edemediğini kabul etmek zorunda kaldığı bir durumdur. Ve bu neredeyse kabul edilemez. Bu onu zayıf ve acınası gösteriyor - oldukça rahatsız edici bir his, katılmıyor musunuz? Özellikle de gururlu ve bağımsız karakterini düşünürsek. Bir neden daha var: Aidan sadece kendine güvenmeye alışkın çünkü geçmişte başkalarına güvenmeyi denedi ve birkaç kez oldukça kötü sonuçlandı. Bu yüzden yavaş yavaş şu inancı geliştirdi: Kimseye güvenmezsen, kimseden bir şey beklemezsen ve her şeyi kendi başına yaparsan, kimse seni yarı yolda bırakamaz. Dolayısıyla kimse sana tekrar acı veremez.

İşte bu yüzden, onunla ilgilenme girişimlerine verdiği o harika tepki: "Bırak beni, kendim hallederim." Ve gerçekten kendi başına yapıp yapamayacağı hiç önemli değil. Yapamasa bile. Karşısında gerçekten karşılıksız yardım edebilecek biri olsa bile (Dominic gibi). Birinin onun için bir şeyler yapmaya çalışması gerçeği, bağımsızlığına bir saldırı olarak algılanabilir.

Ve işin kötü yanı şu: Aidan aslında insanlara ihtiyaç duyuyor. O, gerçekten kimseye ihtiyacı olmayan duygusal bir münzevi değil - her ne kadar öyle görünmek için elinden geleni yapsa da. Bağlanabilir, başkaları için endişelenebilir, koruyabilir, yavaş yavaş güvenmeye başlayabilir. Ama biri onunla ilgilenmeye ve onu korumaya çalıştığı anda, içinde şiddetli bir direnç başlar. Bu bir kısır döngü.

Ve böylece çizgi romanın başlangıcına kadar birkaç yıl böyle yaşıyor, sonra yangın, yetimhane, gizemli bir canavarın saldırıları ve akran zorbalığı oluyor - ve Aidan kendini gururlu yalnız kurt olarak kalmanın artık tamamen sağlıksız olduğu bir durumda buluyor. Bunu kendisi de anlıyor. Ve isteksizce de olsa yeniden öğrenmeye çalışıyor... hayır, doğrudan başkalarına güvenmeyi değil, en azından tüm sorunları tek başına çözmeyi bırakmayı. Örneğin, artık onun tek "yakın" ve güvendiği yetişkini olan Wilson'ı dinlemeye çalışıyor. Ya da Dominic'i. Dominic, Aidan'ın tekmeleyip hırlamasına rağmen pes etmeyen hayatındaki ilk kişi oluyor. Dom'umuz, hatırladığımız gibi, başkasının sorununa "Tamam, şimdi hallederiz" tarzında tepki veren ve kendisinden istenmesini beklemeyen o efsanevi kişi. Başlangıçta Aidan için bu tuhaf, itici ve müdahaleci bir şey, ancak olaylar kızışmaya başlayıp etrafında giderek daha fazla sorun biriktiğinde, ölçülü ama oldukça içten bir minnettarlık hissetmeye başlıyor. Görünüşe göre Dom, ona her şeyi her zaman kendi başına yapmanın gerekmediğini ve bazen yardım istemenin gerekli bile olabileceğini incelikle öğretiyor. Ve insanlar seni zaman zaman hayal kırıklığına uğratsa bile (dikenli tel olayında olduğu gibi) - bu onların sana bilerek acı çektirdiği anlamına gelmez. Sonuçta, böyle bir "hata"dan sonra bile Dominic, o garip gorgemonun varlığını kanıtlamak için Aidan'a yardım etmek için içtenlikle yeni bir şeyler bulmaya çalışıyor. Onun istikrarı ve güvenilirliği, AJ'in sistemini bozar ve onu gıcırdayarak da olsa bakış açısını değiştirmeye zorlar. Ve muhtemelen Aidan için en alışılmadık olan şey yardımın kendisi değil, Dominic'in karşılığında hiçbir şey talep etmemesidir. Güven, minnettarlık, karşılık veya bir daha asla ters cevap vermeyeceğine dair söz istemiyor. Aidan onu on kez cehenneme gönderebilir ve on birincide Dom yine "bir şey buldum" diye yanında olur. AJ gibi biri için bu muhtemelen en tuhaf iletişim şekli; buna hiç hazır değil ve her seferinde ilk kez oluyormuş gibi şaşırıyor.

Tek kötü şey, tüm bunların Aidan'ı geçmişe, onu defalarca hayal kırıklığına uğrattıkları yere geri fırlatan tekrarlayan durumların ortasında gerçekleşmesi. Wilson, müdür, Madeline - hepsi sanki inadına (aslında öyle değil, elbette) yardım taleplerini görmezden geliyor ve "bir şeyi iyi yapmak istiyorsan kendin yap" inancını pekiştiriyor. Ve biliyoruz ki, onun birinden bir şey istemesi zaten son derece zor. Ve ne yazık ki, tek bir Dom'un desteği Aidan'ı görünüşte kaçınılmaz ölümden kurtarmaya yetmiyor. Sonuç olarak, Dom onun inancını bir yöne çekerken, diğer herkes tam tersi yöne çekiyor.

Bu sonunda nasıl bitecek? Hikayede öğreneceğiz, neyse ki sadece birkaç sayfa kaldı))