François Ozon'un 'Yabancı'sını izledim ve uzun zamandır böyle bir his yoktu – izledikten sonra susmak istedim

Gördüklerimi anlamlandırmak için biraz zamana ihtiyaç vardı. Ve ne kadar güzel çekilmiş: hem ışıkla fevkalade çalışma (hem kapalı alanlarda hem açık alanlarda), hem de kahramanın hissettiği sıcağı hissettiren bedensellik vurguları (kitabın bu yönünün uyarlanamayacağını düşünmüştüm, ama hayır!). Ayrıca kaynağa postkolonyal düşünceler eklenerek yapılan taze yorumlama oldukça yerindeydi.

Detaylı bir inceleme isteyenler – buraya tıklayın