Evet, bu elbette eğlenceli çalışıyor. Sanki her şeyi kafanda kurgulamışsın, her şeyi planlamışsın, bir şeyler yapmaya başlamışsın. Sıra bu fikrini birine anlatmaya geliyor. Üstelik kamuya açık bir şekilde. İşte böyle internette.

O zaman işte çok korkunç oluyor. Ama ilginç, kameraya kendine bakmazsan o kadar da korkunç değil. Ama yine de birinin görmesi, saçma bir şey uydurduğunu söylemesi ya da övmesi ya da başka bir şey yapması için yayınlaman gerekecek. Gerçekten, eline telefonu alıp kendine doğrultup kayda basıp bir şeyler söylemeye başlamak için iş o noktaya geldiğinde miden bulanıyor. İşte gerçek erteleme burada başlıyor.

Hemen düşünüyorsun, bugün bir şekilde kötü görünüyorum, tıraş olmadım, ütüsüz, kirli kıyafetler var. Mikrofonum yok. Nerede kaydetmeli? Sessiz olması gereken yerde nerede anlatmalı? Ne anlatmalı?

Sanki henüz hazır değilim. Bu tür şeyleri kendinde fark etmek eğlenceli.