1. Ortalama bir okuyucu bir çizgi roman sayfasını görüntülemek için 10-15 saniye harcıyor. Evet, bir sayfa üzerinde 5-8 saatlik (hatta bazılarınızda daha fazla) çalışmanız birkaç saniyelik izlemeye dönüşüyor. Bu yüzden kendinize karşı nazik olun, meslektaşlar: çizimdeki kendimizi çok sert eleştirdiğimiz küçük kusurları muhtemelen kimse fark etmeyecek. İnsanlar için hikaye daha önemli.
2. İngilizce konuşan okuyucuların çoğu her yeni sayfayı kontrol eder ve genellikle yorum yapar. Rusça konuşanların çoğu ise tam tersine, birkaç düzine sayfa birikene kadar çok nadiren gelir, hatta bazen çizgi romanın bitmesini bekler. Ayrıca neredeyse hiç yorum bırakmazlar, sonunda Rusça siteden yorum bölümünü kaldırdım, her gün boşluğa bakmamak için. Bu yüzden tamamen Rusça bir web çizgi romanını sürdürmek daha zordur: hem trafik sorunu hem de motivasyon sorunu. Yine de en azından kendi motivasyonunuz için bir İngilizce versiyon yapmak daha iyidir: okuyuculardan düzenli olarak olumlu geri bildirim aldığınızda, hikayeyi bitirmeden çizgi romanı bırakma olasılığınız daha düşük olur.
3. Güleceksiniz ama yalnız bir çizgi roman sitesini tanıtmak, toplayıcılarda (Webtoon ve Tapas gibi) kitle bulmaktan çok daha kolay çıktı. Görünüşe göre orada zaten çizgi roman severlerden oluşan bir kitle var ve siteyle uğraşmaya gerek yok, ama işte. Üzücü olan şu ki, toplayıcılardaki bu büyük kitlenin tamamı popüler isimler etrafında dönüyor, yeni başlayanların bu kadar kolay girmesi mümkün değil, dikkat kırıntıları için bir mücadele var. İnsanlar toplayıcılarda kendi kitlelerini oluşturmak için reklama para bile ödüyor ve bu her zaman işe yaramıyor. Kendi sitenizi yapmak ve aramadan insanları beklemek gerçekten çok daha kolay ve etkili. Ayrı bir site, eğer iyi yapılmışsa, arama motorları tarafından toplayıcıdaki sıradan bir sayfadan daha fazla saygı görür.
4. Rusça web çizgi romanlarının kitlesi genel olarak İngilizce olanlardan çok daha gençtir. Örneğin, İngilizce versiyonu "Gifts of wandering ice" (Gifts of wandering ice) 50'nin (hatta 70'in) üzerinde birçok okuyucuya sahip. Bizde ise bu yaştaki insanlar çizgi romanların ve web çizgi romanlarının varlığından haberdar olsalar bile, onları derinden küçümser ve düşük kaliteli edebiyat olarak görürler. İstisnalar olabilir, ama henüz denk gelmedim. En yaşlı Rusça okuyucularım yaklaşık benim yaşımda (35-40), ama onlar da bir elin parmaklarını geçmez. Bu yüzden yetişkinlere yönelik ciddi bir hikaye anlatmak istiyorsanız, örneğin sert bilim kurgu, mutlaka bir İngilizce versiyon yapın.
5. Ve tatlı olarak en garip gerçek. Çizgi romanda çok sayfa olması kötüymüş. Evet, uzun hikayelerden mutlu olan insanlar var, ama çoğunluk, "Gifts of wandering ice" dört kitap ve 1200+ sayfa olduğunu öğrendiğinde, çizgi romana bakmadan bile kötü şeyler söylemeye başlıyor: onlara göre bu kadar büyük bir hikaye prensipte iyi olamaz ve ilgiyi hak etmez, yazar da bundan utanmalıdır. Nedenini açıklamıyorlar tabii ki, en fazla büyük hacimlerin yalnızca ünlü eserlere izin verildiğini, bağımsız yazarlar için ise kesin bir dezavantaj olduğunu söylüyorlar. Şaşırtıcı derecede çok sayıda böyle insan var, hem bizde hem de yurtdışında. Ve bu tepki içgüdüsel, şiddetli, tepki verenlerin kendileri için bile anlaşılmaz, bu yüzden onunla savaşmak imkansız. Ne yazık ki, bunu çok geç öğrendim, artık geri dönüşüm yok, hikayeyi bitirmeliyim çünkü onu seviyorum ve nereye varacağını merak ediyorum.
#faydalı
Yorumlar
0Henüz yorum yok.