Başlangıçta dar kapsamlı olan araçların nasıl hype alıp hiç uygun olmadıkları yerlerde kullanılmaya başlandığını çok seviyorum. Buna "büyükanne prensibi" diyorum. Benim büyükannem, bir ilacın veya yiyeceğin faydalı bir özelliğini gördüğünde bunu her şeye genellemeye başlardı. Örneğin, soğan bir kez soğuk algınlığına iyi geldiyse, birkaç yıl sonra tüm akrabalara canlılık artırma, görme iyileştirme, tansiyon düşürme için önerilirdi ve hatta hayatta başka hiçbir şeye gerek yok, sadece sabahları soğan yemek yeterliydi.

Bu her yerde oluyor, özellikle startup dünyasında, çünkü anlaşılmaz. Bir araç sonuç gösterdiğinde her yere tıkıştırılmaya başlanıyor. Bu nedenle, bir aracın yaygın kullanımı konusunda ısrarlı bir tavsiye alırsanız, durup bu aracın aslında nerede kullanıldığını ve gerçekten bu kadar geniş bir uygulanabilirliğe sahip olup olmadığını anlamak en iyisidir.

İşte size bir örnek. Unit-ekonomi - başlangıçta bu araç sadece iş ölçeklendirmede değerlendirme için kullanılırdı. Büyük paralar dökmeden önce ürün satışının kârlı olup olmadığını ve ölçeklendirmede iflas edip etmeyeceğimizi anlamak için. Şimdi ise, biraz hype sonrası unit-ekonomi formülü ekonomik modellerin yerini alıyor, onunla gelişim hipotezleri kuruluyor, şirketlerin sürdürülebilirliği hesaplanıyor, dolar kurları tahmin ediliyor ve hatta soğandan sonra en iyi araç bu.