Mandalorlular imparatorluklara karşı, mandalorlular Godzilla'ya karşı, mandalorlular kendilerine karşı. Eski kırgınlıklar ve yolun ne olduğu hakkında – 'Mandalorian' dizisinin üçüncü sezon sondan bir önceki bölümünün özetimizde.
Yedinci bölüm olağanüstü. Mandalorlular eve dönüp yeni bir umut buluyor, ancak gizli bir tehditle karşılaşıyorlar. Bir Jedi'ın dönüşünün vaat edildiği yerde, İmparatorluk karşı saldırıya geçti. 'Mandalorian' finaline en iyi haliyle yaklaşıyor ve bu tür 'Yıldız Savaşları'nı sonsuza kadar izleyebiliriz.
Önceki özetler:
Dikkat: Aşağıdaki metin 'Mandalorian' dizisinin 7. bölümüyle ilgili spoiler içermektedir
Elia (Katy M O'Brian), neon ışıklarıyla dolu Coruscant sokaklarında ('Blade Runner'ın birebir kopyası) Moff Gideon'a (Giancarlo Esposito) bir şey bildirmek için yürüyor. Beklendiği gibi, rehabilitasyonu ve Yeni Cumhuriyet'in iç organlarındaki işi, İmparatorluk'a hizmetin devamı; sadece pilot olmaktan çıkıp casus olmuş. Gideon memnun değil çünkü bir yere yetişiyor, ancak Elia'nın dediğine göre bilgi o kadar önemli ki beklemeye gelmez: Korsanlar Nevarro'dan kovuldu, üstelik Yeni Cumhuriyet güçleriyle değil, artık Bo-Katan'ın liderlik ettiği mandalorlular sayesinde. Gideon, ufukta görünen mandalor klanlarının birleşmesinin planlarına engel olabileceğini anlıyor.
Bir sonraki sahnede, Darth Vader tarzı uzun bir koridorda yürüyüşün ardından (doğrudan 'Gizli Tehlike'den 'Mandalorian'a aktarılmış), başarısız klonlama deneylerinin sonuçlarının yanından geçerken (nerede bu? bu koridor neresi?), bize bu planlar biraz açıklanıyor. Görünüşe göre İmparatorluk yok edilmemiş, sadece gölgelere çekilmiş ve eski üst düzey subaylar iktidarı kendi ellerine (veya başkalarının – muhtemelen Palpatine'i klonluyorlar) geri almak için bir plan yapıyorlar.
Moff Gideon, Kaptan Hux (sequel'lerdeki Hux'un babası! Onu Brian Gleeson oynuyor, Domhnall'ın kardeşi), birkaç belirsiz tanıdık yüz, Göring'i andıran kel bir adam – gizli bir toplantıda gücü ve kaynakları paylaşıyorlar, birbirlerini azarlıyorlar, gizemli 'Nekromancer' projesini tartışıyorlar. Gideon, mandalorluların birleştiğini anlatıyor ve bu tehditle savaşmak için daha fazla fırtına askeri ve üç Praetorian muhafızı ('Son Jedi'lar'daki kırmızı zırhlı kişisel muhafızlar) istiyor. Ona veriyorlar.
Bu sırada, Bo-Katan (Katee Sackhoff) tarafından geri getirilen mandalor filosu Nevarro'nun üzerinde beliriyor. Bo-Katan'ın kendisi biraz panik halinde çünkü paralı askerler ve fanatiklerin nasıl kaynaşacağını anlamıyor. Gerçekten de oldukça tehditkar bir şekilde karşı karşıya duruyorlar, ancak Zırhçı, mandalorluları kamp kurmaya ve gece birlikte ziyafet çekmeye davet ederek gerilimi azaltıyor. Din'i kenara çeken Greef Karga (Carl Weathers), eski arkadaşına Coruscant konyağı hediye ediyor ve onu şehre davet ediyor.
Şehirde, Karga'nın ofisinde, ilk bölümdeki Anzellan tamirci, Din ve Grogu'ya icadını gösteriyor: suikastçı droid IG-11'den (bunu yazmak tuhaf tabii) bebek için bir dış iskelete dönüştürülmüş IG-12. Din bunun kötü bir fikir olduğunu doğru bir şekilde hissediyor, ancak Karga hevesli, Grogu'yu bu şeye oturtuyor ve bebeğin sevinci sınır tanımıyor.
Droidini hızla kullanmayı öğreniyor ('Demir Adam' ile 'Pasifik Savaşı' arası bir şey) ve özellikle bir kolu hareket ettirerek iki kelime söyleyebildiği için mutlu: 'evet' ve 'hayır'. Artık bebek konuşabildiğine göre (kısa olsa da, mandalor da büyük bir hatip değil), sadece sevimli bir çocuk değil, aynı zamanda oldukça hareketli ve genel olarak yeni bir şekilde komik.
Gece olduğunda Bo-Katan genel toplantıda kısa bir konuşma yapıyor: Mandalore zehirli değil, ancak gezegene inmek hâlâ tehlikeli: atmosferde bağlantı yok, bombalamadan sonra hangi yaratıkların uyandığı bir gizem. Gezegeni keşfetmek ve karanlık kılıcın sahibinin başkentini bulmak için bir gönüllü müfrezesi gerekiyor.
Söylemek gerekir ki, kimse hemen gönüllü olmadı. İlk kalkan Din (ve Grogu!) oldu, ardından Bo-Katan'ın Gece Kuşları'ndaki arkadaşları ve anıtsal Paz Vizsla, birkaç savaşçı daha ve Zırhçı. Müfrezenin toplanması, Kubrick'in 'Spartacus' filmindeki büyük sahneyi anımsatıyor ve bu, son yıllarda popüler olan sevimli bir gönderme.
Bir sonraki sahnede, mandalor filosu gezegenin yörüngesine yerleşmiş durumda ve müfreze Mandalore'a iniş yapıyor. Gemiyi terk eden izciler, düzensiz bir düzen içinde Demirci Ocağı'nı aramaya koyuluyor, ancak başka bir şey buluyorlar. Bir süre sonra Din, kendilerine doğru hareket eden bir araç (yelkenli kara gemisi) fark ediyor. Yabancılarla yemek hakkında bir diyalogdan sonra, onlar jetpack'leriyle gemiden fırlıyor (bunlar mandalorlu!) ve konuşan kadının Bo-Katan Kryze olduğunu anlıyorlar. Bu adamlardan biri 'Blasterlarımız hizmetinizde, leydim' dediğinde, Bo-Katan hem sevinir hem de üzülür.
Ziyafette bu mandalorlular – bitkin, tükenmiş ama şaşırtıcı derecede dayanıklı – İmparatorluk bombaladığında ve kimseyi dışarı çıkarmadığında, Mandalore'dan ayrılmadıklarını, ancak onu koruyamadıklarını anlatıyorlar. Ama Bo-Katan'ın (o zamanlar hükümdar) onları terk etmeyeceğini, mücadelenin devam edeceğini umuyorlardı.
Bo-Katan ise onlara mücadelenin çoktan bittiğini, mandalorluların teslim olduğunu veya saklandığını (Din'in klanı gibi) söylemek zorunda kalıyor. Yenilgi kaçınılmaz olduğunda, kendisi de teslim olmuştu. Ve gezegeni bombalamama ve halkını yok etmeme sözü karşılığında karanlık kılıcı Gideon'a vermişti. Gideon sözünü tutmamıştı ve bu itiraf kadın için kolay olmuyor.
Gece Bo-Katan gökyüzüne bakıyor ve neden henüz düşmediğini anlamıyor: halkı bölünmüş, mandalorlular öfkeli, hayal kırıklığına uğramış, kafası karışmış; onları birleştirmek için sahip olduğu tek şey karanlık kılıç – büyük ama her şeye gücü yetmeyen bir iktidar sembolü. Onu – beklenen ve beklenmedik bir şekilde – Din cesaretlendiriyor. 'Yıldız Savaşları' çerçevesinde bile mandalor en konuşkan karakter değil ve bu nedenle tiradı – Bo-Katan'ı kılıca sahip olduğu için değil, kim olduğu, nasıl bir insan olduğu için takip ettiği – garip bir şekilde tatlı ve hatta genel olarak güzel.
Sabah Zırhçı, savaşamayacak durumdaki bulunan mandalorluları gemiye götürüyor ve müfreze, gezegenin başkenti olan büyük demirci ocağına yolculuğuna devam ediyor. Yolda Ax Woves ile Paz Vizsla arasında uzay satrancı oyununun kuralları konusunda bir kavga çıkıyor. Bu agresif şiddet severleri, IG-12 kostümü içindeki Bebek Yoda ayırıyor. Din, Bo-Katan'ın hayranlığını reddediyor – bebeğe bu tür pratik pasifizmi öğreten o değil (genel olarak, muhtemelen Luke öğretti, ancak Din'in kendisi de müdahale etmek istediği için biraz alçakgönüllülük yapıyor).
Kahramanlar hedefe yaklaştığında, Godzilla benzeri bir şey (veya dinozor, nasıl isterseniz) uyanıyor, mandalor gemisini parçalıyor ve onları dağılmaya zorluyor. Bazıları ölüyor, ancak müfrezenin önemli bir kısmı Demirci Ocağı'na – daha doğrusu ondan geriye kalanlara – sızıyor.
Gezegenlerinin başına gelenlerin şokunu, beskar zırhı giymiş imparatorluk fırtına askerlerinin gelişi kesiyor. Başlayan çatışmada mandalorlular üstünlük sağlıyor ve düşmanı takip ediyor, ancak bu elbette bir tuzak. Tuzağa, beklenmedik bir şekilde kapanan bir kapıyla arkadaşlarından ayrılan Din düşüyor (tıpkı 'Gizli Tehlike'deki Qui-Gon Jinn gibi).
Bo-Katan kapıya vuruyor ve Din'e, siyah – görünüşe göre mandalor zırhını taklit eden – bir zırh içindeki Moff Gideon yaklaşıyor. Din götürülüyor, muhtemelen işkenceye; bombardıman uçakları ve avcı uçakları mandalor filosunu yok etmek için havalanıyor ve Gideon, kendini beğenmiş bir monologla karanlık kılıcın geri verilmesini ve teslim olunmasını talep ediyor. Bo-Katan reddediyor ve Paz Vizsla ile diğerleri ateşi üzerlerine çekerken, bir kaçış yolu açmak için koşuyor (kılıç lazerli).
Gideon hemen uçup gidiyor, mandalorlular oldukça hızlı bir şekilde geri çekiliyor, ancak sıra Vizsla'ya geldiğinde, arkasındaki kapıyı kapatıyor ve Bo-Katan'a gitmesini söylüyor. Fırtına askerleri çok fazla ve eğer onları oyalamazsa, diğerleri kaçamaz. Bo-Katan ağır bir kalple diğerlerinin peşinden koşarken, Paz Vizsla 'yol budur' sözleriyle son savaşına giriyor.
Makinalı tüfeği aşırı ısındıktan sonra bile, düşman kuvvetlerini üzerine çekmeyi ve hatta onları ezmeyi başarıyor. Kalan fırtına askerlerini çıplak elleriyle alt ettiğinde, umut var gibi görünüyor, ancak Praetorian muhafızları beliriyor ve Vizsla eşitsiz bir savaşta ölüyor. Kamera uzaklaşıyor. Muhtemelen yol budur.
İzlenimler
Özet bir ölüm ilanı değil elbette, ancak Vizsla, Boromir'in ve 'Prens Caspian'daki kapıyı bu kadar uzun süre tutan o minotorun en iyi geleneklerinde öldü ve yine de tamamen kendine özgü bir şekilde. 'Yıldız Savaşları'nda her zaman kahramanca ölümler boldu, ancak şaşırtan, rahatsız eden, sevindiren ama sonunda herkesi kurtaran bir kahraman olan Paz Vizsla'nın fedakarlığı bu arka planda bile kaybolmuyor. Söylemeye gerek yok, özlenecek.
Bölümün ikinci büyük anı Din'in konuşması. Ya nadir ve az konuştuğu için; ya da bunu çok içten söylediği için, ama Bo-Katan'a kılıç, köken veya statü nedeniyle değil, onur, sadakat ve karakter – çok değer verdiği nitelikler – gördüğü için 'hizmet ettiğine' dair güvence verdiğinde, bu çok basit bir şekilde dokunaklı. Ve hem onun konuşması hem de gözlerindeki minnettarlık harika oynanmış.
Zaten hüzünlü ve görkemli olan bölüme bir miktar gizem katan şey ise adı. Bölümün adı 'Casuslar' (Spies), ancak sadece bir casus gösterildi – Coruscant'taki Elia Kane. Bu, ikinci casusun mandalorlulardan biri olduğunu düşündürüyor, ama kim?
Din? Pek olası değil. Bo-Katan? Hiç değil. Zırhçı? İşte birçok kişi bu konuda hemfikir, çünkü çok zamanında uçup gitti. Yine de bu garip bir hamle. Ax Woves? Muhtemel, ancak çok bariz gibi. Gezegende bulunan mandalorlular? Kim bilir. Gideon'un bir uzay gemisiyle (ve muhtemelen bir mandalorlu tarafından) hapisten çıkarıldığını hatırlamak gerekir, yani Zırhçı elenebilir çünkü kabilelerinin uzay gemisi yok. Bo-Katan'ın Gece Kuşları'ndaki arkadaşına bahis yapmak ilginç görünüyor: karakter hatırlanacak kadar önemli ve motivasyonundan şüphe edilebilecek kadar önemsiz. Ona ihtiyatla bahis yapıyoruz, ancak büyük olasılıkla bir sürpriz olacak.
Final bölümüne kadar özel yorumlardan kaçınacağız – yedinci bölüm olağanüstüydü, hüzünlü, görkemli, orijinal 'Yıldız Savaşları'nı hatırlattı: umutsuzluk ve inanç burada aynı oranlarda karışmış, kahramanlar aynı kolaylıkla kötü adamlara dönüşüyor, çok uzak bir galaksinin sorunlarını kalbe bu kadar yakın hissetmek kolay.
Final için tahminler basit. Birinci sezonun sonu hüzünlüydü, ikincisi imkansız derecede üzücüydü ve görünüşe göre üçüncüde işler daha iyi olmayacak. En azından bunu gösteren hiçbir şey yok. Bazıları Bo-Katan'ın öleceğini veya Din'in hafızasının silineceğini söylüyor, ancak buna inanmak istemiyoruz. Pedro Pascal'ın kaskı büyük olasılıkla çıkarılacak, ancak bu daha iyi. Geri kalanı – merak, bekliyoruz!
Comentarios
0Aún no hay comentarios.
Inicia sesión para participar en la conversación.