24 Şubat'ta Joe Wright'ın, uzun zamandır klasikleşmiş bir esere hayat veren 'Cyrano' filmi vizyona girdi. Ancak bu girişimin ilgi çekici bir film yapıp yapmadığı başka bir soru. İşte buna cevap vereceğiz.

Cyrano de Bergerac yakışıklı değil. En azından kendisi öyle düşünüyor. Boyu kısa ama korkusuz, zeki ve çekici. Bu niteliklere sahip olmasına rağmen, aşık olduğu güzel kadının onu sevebileceğine inanmıyor. Kadın ise Cyrano'nun silah arkadaşına aşık ve onu gözetmesini istiyor. Adamlar tanışır, aralarında bir dostluk gelişir ve silah arkadaşı Cyrano'dan güzele mektup yazmasına yardım etmesini ister.

Moderniteyle en ilginç paralellik de burada başlıyor. Oyunda olduğu gibi filmde de zaman 17. yüzyıldır, ancak Cyrano'nun meslektaşına mektuplarla yardım etmesi, bugün sahip olduğumuza benzer bir şey yaratıyor. Birçok kez arkadaşlık uygulamaları kullandım ve birçok kez bir kişinin yüz yüze geldiğinde yazışmalardaki halinden tamamen farklı olduğu oldu. Aslında güzel kadın, meslektaşın kendisine değil, mektupların yarattığı imaja aşık oluyor. Tıpkı bugün iki kişinin bir arkadaşlık uygulamasında birbirlerinin sahte imajlarına aşık olması gibi. Ama o zaman şu soru ortaya çıkıyor: Hangisi daha önemli, kişinin yarattığı imaj mı yoksa kişinin kendisi mi? Yönetmen Joe Wright filmde bu soruya net bir cevap veriyor.

Film, insanlar arasındaki etkileşimin doğası hakkında ilginç sorular sorsa da, biraz yorucu olabiliyor. Güzel çekilmiş, kostümler ve dekorlar sadece övülebilir. Sadece güzel kadın öyle ki gözlerinizi ondan alamıyorsunuz. Ve şarkılar, sonuçta bu bir müzikal, şarkılar çok güzel. Kimsenin ayrı ayrı film müziklerini dinleyeceğini sanmıyorum ama Peter Dinklage'ı öne çıkarmak istiyorum, kendisi 'Game of Thrones' zamanında bile muhteşem müzikal numaralar yapardı.

Ama tüm bunlarda bir aşırı yüklenme var, insanı yoruyor. Hikaye, defalarca gördüğünüz bilinen bir yolda ilerliyor (bir oyun uyarlaması olsa bile) ve bir noktada filmin ne zaman biteceğini bekleyerek saate bakmaya başlıyorsunuz. Son belli ve açık, ancak film epey sıkıcı hale geldikten sonra çok geç sunuluyor.

Fragman: