Antoine Fuqua'nın «Sonsuzluk» filminin pek başarılı olmayacağı ilk saniyelerden belli oluyor. Ama fikrin daha baştan ölü mü olduğunu yoksa potansiyeli mi olduğunu anlamaya değer.

«Sonsuzluk» Filminin Kısa Özeti

Evan (Mark Wahlberg) için işler hiç kolay değil – zihinsel dengesizliği normal bir şekilde yaşamasına ve çalışmasına engel oluyor. Sürekli olarak hiç bulunmadığı yerleri görüyor ve hiç öğrenmediği becerilere sahip oluyor; bu da ergenlik döneminde kendisine konulan «şizofreni» teşhisine neden oluyor.

Ancak hayatında, ona geçmiş yaşamları hatırlama yeteneğiyle reenkarnasyon kavramını anlatan tuhaf insanlar belirdiğinde her şey değişiyor. Ve şizofreninin bununla hiçbir ilgisi olmayabilir...

İlk Saniyelerden Belli

Hayatında ikiden fazla bilim kurgu aksiyon filmi izlemiş deneyimli bir izleyici, kendisini neyin beklediği konusunda hemen bir çıkarım yapabilir. Neden böyle?

Çünkü film, daha ilk saniyelerden itibaren, önceki reenkarnasyonlarını hatırlayabilen insan gruplarına dayanan filmin ana çatışmasını açıklayan bir dış ses ile başlıyor.

İşte bu yüzden, ana karakterin başına gelenlere şaşırmak yerine, herhangi bir katılımdan mahrum kalıyoruz. Ondan daha fazlasını biliyoruz, hem de sırf fragmanı izlediğimiz için değil. Onunla birlikte Evan'ın başına yeni bir halüsinasyon mu geldi, yoksa her şey gerçek mi diye sormayacağız.

Üstelik, oyuncu Sophie Cookson'ın canlandırdığı karakter, ikinci perdenin en başında bize dünyanın geçmişini kelimesi kelimesine tekrarlıyor. Sanki yapımcılar izleyicileri hakkında pek yüksek bir fikre sahip değillerdi ve kimsenin bir şey anlamayacağından korkuyorlardı. Üzücü, çünkü bir gizem unsuruna dayanan giriş çok daha başarılı olabilirdi.

Senaryoyla İlgili Sorular

Denklemden kaçırılan gizem anını çıkarsak bile, yine de tatsız, ikinci sınıf, sıradan bir senaryo yüzünden bozulmuş fena olmayan bir fikir elde ediyoruz.

«Matrix» i izlediyseniz, «Sonsuzluk» filminin daha başarılı bir versiyonunu, daha iyi yazılmış karakterler, anlaşılır motivasyonlar ve mantıklı olaylarla görmüşsünüzdür. Çok iyi «iyiler», dünyayı yok etmek isteyen çok kötü «kötülerle» savaşıyor, çünkü onlar kötü. Hayır, filmde bir açıklama yapılıyor, ama o kadar şekerli ve bayat ki, midenizi bile bulandırıyor.

Thanos'un motivasyonu bunun yanında gerçekten dahiyane görünüyor.

«Sonsuzluk» ve Yönetmenlik

«Sonsuzluk» filmini ikinci sınıflık bataklığından çıkarabilecek tek şey, kovalamaca ve dövüş sahneleridir. Aksiyon yönetmenliği vasatın üzerinde, her ne kadar «battaniyeyi çekme» sendromundan muzdarip olsa da. Burada izleyicinin dikkatini genel saçmalıktan uzaklaştırmak için ona çok fazla önem verilmiş.

Her şey iyi hoş da, tüm çekiciliğine rağmen, özgünlük konusunda da pek parlak değil. Bunların hepsini aynı Fuqua'dan daha önce görmüştük.

Filmin bahçesine bir taş daha atalım. İnanmayacaksınız (bir «alaycılık» tabelası), filmde gösterilen ve ana karakterlerin biz sıradan halk üzerindeki üstünlüğünü göstermesi gereken fütüristik teknolojiler de inanılmaz derecede ikincil. Karşınızda sanal gerçeklik odaları, 3D hologramlar ve kahramanların el hareketleriyle başlarının etrafında dönen büyülü arayüzler var.

Oldu. Gördük. Sıkıcı.

Oyuncu Performansları

Oyuncu performanslarını tartışmaya geldiğimizde bir çıkmaza giriyoruz. Çünkü oyuncular çabalıyor – ve bu belli oluyor. Marky-Mark o kadar da kötü değil, Cookson baştan çıkarıcı, Chiwetel Ejiofor inandırıcı bir şekilde psikopatlaşıyor ve Jason Mantzoukas neredeyse gülümsetiyor.

Ama hepsine o kadar kötü diyaloglar verilmiş ve üzerinde çalışabilecekleri o kadar az malzeme var ki, tüm çabaları boşa çıkıyor.

Wahlberg ne kadar inandırıcı bir şekilde samuray kılıcı sallasa da, karakteri empati uyandırmıyor. Ejiofor ne kadar kaşlarını çatsa ve delice gülse de, karakteri korkutmuyor. Mantzoukas ne kadar espri yapsa da, sunumu kötü şakaları kurtarmıyor.

Sonuç

«Sonsuzluk» kesinlikle ilginç bir şey olabilirdi. Sonuçta, yazarın hala sevgiyle andığı «Yarının Sınırında» veya , da sadece «Köstebek Günü» nün yeniden yorumlanmasıdır.

Roman Kovalev

Y kuşağı için «Köstebek Günü». «Palm Springs'te Takılı Kalmak» Filminin Eleştirisi

«Palm Springs» - Andy Samberg'in bir başka faydası ve zaman döngüsüyle ilgili sadece iyi bir film.

Open material

Ama eski formülü çalıştırmak için izleyiciye yeni bir şey sunmak gerekiyor. Ya da en azından ilginç karakterler yazıp onları ilginç bir ortama koymak.

Burada bunların hiçbiri yok. Zamanınızı boşa harcamak istemiyorsanız «Sonsuzluk» u rahatça geçebilirsiniz. Ya da evinizi toplarken arka planda açabilirsiniz. Ama buna değer mi?