Doğa inanılmaz hızlı bir şekilde ruh halini değiştirebiliyor. Bir dakika önce göl düzdü, orman sessizdi ve hava o kadar sakindi. Sonra yağmur geldi. Şimşekler, birbiri ardına, gökyüzünü o kadar güzel yarıyordu ki bir an için dikkatli olmayı unutuyorsunuz.
Ve suya girmeye karar verdim. Şaşırtıcı derecede sıcaktı, sanki kendi hayatını yaşıyor ve üzerinde olup bitenleri hiç fark etmiyordu.
Muhtemelen bu en mantıklı karar değildi. Ama tam o anda, hayranlık ile endişe arasındaki bu sınırı çok keskin bir şekilde hissettim.
Sanırım bu yüzden doğa bu kadar büyüleyici. Güzelliği her zaman kontrol edilemeyen bir gücün yanında yer alır. Ve belki de onu bu kadar canlı kılan da budur.