Kendine güvenen insanları, sürekli herkese bir şey kanıtlamaya çalışanlardan ayıran bir beceri vardır.
Her tavsiyeyle tartışmazlar.
Bir durum düşünün. İş değiştirmeye, kendi işinizi kurmaya veya yeni bir araba almaya karar verdiniz. Ve karşınıza klasik bir tavırla biri çıkar:
— "Ben olsam öyle yapmazdım."
Çoğu kişide bundan sonra ne olur?
Açıklamalar başlar. Argümanlar. İkna etme çabaları. Oysa... kimse sizden bunu istememiştir bile.
Zamanla bir şeyi anladım:
Çoğu insan tavsiye verirken hayatınızı değiştirmek istediği için değil, fikirlerinin kabul edilmesini istediği için verir.
Ve burada çok basit bir yöntem işe yarar. Uzun bir tartışma yerine şunu söyleyin:
"Teşekkürler, fikrini dikkate alacağım."
Bu cümle üç şeyi aynı anda yapar:
✅ muhatabınıza saygı gösterir;
✅ konuşmayı tartışmaya dönüştürmez;
✅ karar verme hakkını size bırakır.
Ve bu zayıflık değil, hayatınızın direksiyonunu başkalarına vermeme becerisidir.
💡 Bir düşünceyi aklınızda tutun:
Minnettarlık nezakettir. Onaylamak ise bir karardır. Bu ikisini birbirine karıştırmayın.
🔖Bu gönderinin fikri, Igor Ryzov'un "İletişimde 69 Psikolojik Hile" kitabını okurken ortaya çıktı. Onu bir başlangıç noktası olarak aldım ve kendi görüşüm ve deneyimlerimle zenginleştirdim.
❓ Bu arada, bu formatı nasıl buldunuz?
Yorumlar
0Henüz yorum yok.