Suyun, görünüşe göre, sonsuz sayıda yüzü var. Taşların arasında akabilir, köpürebilir, kayalara çarpıp kendi düşüncelerinizi duyamayacağınız kadar gürültü yapabilir. Ya da tamamen sakin durabilir, gökyüzünün ve sabah güneşinin yansımasını içine alır ve hareketsiz görünebilir.

Tatlı olur, tuzlu olur. Ilık ve soğuk. Berrak ve bulanık. Derin ve çok sığ. Bazen su çekilir ve geride yosunlar, taşlar ve kıyıda karanlık izler bırakır. Onlara bakarsınız ve daha dün burada deniz olduğunu anlarsınız.

Sanırım suda en sevdiğim şey tam olarak bu - asla aynı olmaması. Hareketsiz göründüğü yerde bile bir şeyler olur. Üstündekini yansıtır, yoluna çıkanı çevreler, kıyının şeklini alır ve sonra yine çekilir. Ve belki de bu yüzden ona geri dönmeyi seviyorum. İçinde her zaman bir hareket vardır, görünmese bile.