Geçen hafta beni yere serdi. Önce işteki değişiklikler yüzünden endişelendim, sonra hiçbir şey olmuyormuş gibi davrandığım için. Endişelendiğimde ise bir sürü toplantı ayarlar, çok konuşur, koşarım. Görünüşe göre sessiz kalmamak ve düşünmemek için. Oysa uzun zaman önce anladım ki bu atlıkarıncada daha da yoruluyor ve aşırı yükleniyorum.
Eskiden bunun hayatta kalma yöntemim olduğunu sanıyordum. Şimdi bunun sadece bir kaçış olduğunu anlıyorum. Oysa aslında ihtiyacım olan şey çok yakın: sessizlik, uyku, kitap, randevusuzluk, sorumluluksuzluk.
Sizi neyin yenilediğini hemen söyleyebilmek harika. Yenileyen şeye ne zaman başvurmanız gerektiğini hemen hissedebilmek harika.
Herkesin dayanak noktaları farklıdır, ancak hepsi 'kendini duymak'la ilgilidir.
Kim endişelendi ve aşırı yorulduysa, dayanın!
Ve kendinize yaslanabileceğiniz bir şey verin.
#düşünceler
Yorumlar
0Henüz yorum yok.
Tartışmaya katılmak için giriş yapın.