Asistanımı CRM'ime bağladım. Sadece huni hakkında ne söyleyeceğini görmek için.

Spoiler: Beni hayal kırıklığına uğrattı.

İlk bulduğu şey: anlaşmalarımın yarısından fazlası tek bir müşteriye bağlı. Bir tane. Bunu arka planda bir yerde biliyordum, ama bir his değil de bir gerçek olarak görünce rahatsız oluyorsun. Bu kişi yarın "ara verelim" derse, hunimin yarısı yok oluyor.

Daha da kötüsü. Hunideki en büyük anlaşma, bilinçaltında umut bağladığım, boş çıktı. Oradaki payım minimum, kapanma olasılığı da öyle. Asistan ağırlıklı bir tahmin yaptı ve bu anlaşmaya harcadığım dikkatin, tüm potansiyel gelirden daha değerli olduğunu anladım.

En can sıkıcı olanı ise: neredeyse kesin kapanacak bir anlaşma, uzun süredir "potansiyel müşteri" statüsünde duruyor. %90'a yakın olasılıkla. Sırf bir telefon görüşmesi yapmadığım için. Asistan, bu arada, bunu yumuşatmaya çalışmadı. Olduğu gibi yazdı: "bu haftanın ilk önceliği".

Ayrıca tutarı olmayan ve hareket etmeyen birkaç anlaşma buldu. Huninin dolu olduğu hissini yaratan. Ama dolu değil. Şişirilmiş. Büyük fark var.

İşte beni etkileyen şey buydu. Tüm bunları prensipte biliyordum. Her bir gerçek bana biliniyordu. Ama hiçbir zaman onları yan yana görmemiştim. Yapay zeka yeni bir şey söylemedi. Sadece kendi verilerimi topladı ve resimden yanılsamalarımı çıkardı.

Sonuç basit: Analizsiz CRM bir defterdir. Yaz ve unut. Ama ona hesaplama yapabilen ve kendini kandırmayı bilmeyen bir şey bağlandığında, işini olduğu gibi görmeye başlıyorsun. Olmasını istediğin gibi değil.