Bir kolaylaştırıcının en zor becerilerinden biri, takımın ortak bir karara varmasına yardımcı olmaktır. Objektif kalmak, herkesin söz hakkı olmasını sağlamak ve tartışmayı sonsuza kadar uzatmamak gerekir.

İşte 5 kanıtlanmış teknik:

1️⃣ 1-2-4-Hepsi
Önce herkes bireysel düşünür (1 dk) → sonra çiftler halinde tartışır (2 dk) → ardından dörtlü gruplar halinde (4 dk) → ve son olarak grupla paylaşır (5 dk). Kişiselden genele bu kademeli geçiş, grup düşüncesini önlemeye yardımcı olur: genel tartışma anında herkesin kendi oluşturulmuş bir pozisyonu vardır.

2️⃣ Otuz Beş
Herkes beğendiği bir fikrin olduğu kartı seçer. Ardından çiftler halinde katılımcılar ellerindeki iki fikir arasında 7 puan dağıtır. 5 tur eş değiştirmeden sonra puanlar toplanır — en yüksek puana sahip fikir kazanır. Hızlı, adil, sistemi kandırmak imkansız.

3️⃣ Özellik/Fikir Satın Al
Katılımcılar "oyun parası" alır ve listeden beğendikleri özellikleri veya fikirleri/çözümleri "satın alabilir". İşin püf noktası, fiyatların kasıtlı olarak yüksek olmasıdır — tek başına bir şey satın almak neredeyse imkansızdır. Takım pazarlık yapmak, birbirine kendi pozisyonunu açıklamak ve uzlaşma bulmak zorunda kalır. Bu müzakereler sırasında gerçek fikir birliği doğar.

4️⃣ Nokta Oylaması
Herkes eşit sayıda oy-noktası alır ve bunları seçeneklere dağıtır. Emin olduğunuz bir seçeneğe tüm noktaları koyabilir veya birkaçına dağıtabilirsiniz.

5️⃣ Parmak Oylaması
1'den 5'e kadar bir ölçekte parmaklarla oylama yapılır: 5 — "harika fikir, destekliyorum!", 1 — "kesinlikle karşıyım, başka bir çözüm bulmalıyız". Nokta oylamasından farklı olarak bu teknik sadece seçimi değil, destek derecesini de gösterir. Fikir birliği sağlanamazsa tartışılır, fikir geliştirilir ve tekrar oylanır.

Hangi tekniğin seçileceği bağlama ve göreve bağlıdır. Ancak asıl önemli olan: takımın kendi kendine anlaşmasını beklemeyin. Bazen sadece doğru süreci belirlemek yeterlidir.

Peki siz hangi teknikleri kullanıyorsunuz? Yorumlarda paylaşın 👇