Yogada nefes, yardımcı bir unsur veya asanalara bir "ek" değildir. Bu, pratiği güvenli, terapötik ve gerçekten bilinçli kılan temel bir öz düzenleme aracıdır.


Fizyoloji açısından nefes, otonom sinir sistemiyle doğrudan bağlantılıdır. Nefesin karakterini, ritmini, derinliğini, nefes alma ve verme oranını değiştirerek aşağıdakiler arasındaki dengeyi etkileriz:


‍🏃‍♀️sempatik sistem (aktif, gergin, harekete geçmeye hazır olduğumuzda)
🥱parasempatik sistem (rahatladığımızda, iyileştiğimizde, uyum sağladığımızda)


Önemli olan, nefesin şu özelliklere sahip birkaç süreçten biri olmasıdır:
🧩otomatik olarak çalışır
🧩ve aynı zamanda bilinçli olarak değiştirilebilir


Bu nedenle nefes yoluyla, baskı veya zorlama olmadan hem bedeni hem de zihni nazikçe etkileyebiliriz.


Yoga pratiğinde nefes aynı anda birkaç işlevi yerine getirir:


🪄hareketin temposunu belirler
🪄yükün yeterli olup olmadığını gösterir
🪄kas tonusunu düzenlemeye yardımcı olur
🪄dikkati şimdiki anda tutar


Nefes kesilirse, yüzeysel hale gelirse veya bir tutulma olursa, bu "kötü bir pratik" değil, aşırı yüklenmenin net bir işaretidir.
Hayatta da her şey aynı şekilde çalışır. Uzun süre gerginlik içinde yaşadığımızda nefes yüzeysel ve hızlı hale gelir.


En ilginç olanı, bunun ters yönde de işlemesidir! Daha sakin, ritmik bir nefese dönerek, arka plandaki stres seviyesini kademeli olarak azaltırız.


Bu nedenle yogada nefes, teknik olsun diye yapılan bir teknik değil, kendinizle temas halinde olmayı öğrenmenin bir yoludur.


📝 Günün ödevi. Gün boyunca nefesinizi gözlemleyin: sakin olduğunuzda, sinirlendiğinizde veya acele ettiğinizde nasıl oluyor?


Ne fark ettiniz? Paylaşın.