Editör ekibimizin seçtiği 2026'nın en çok beklenen filmlerinin bir derlemesini sunuyoruz. Repertuarda devam filmleri, ön filmler, potansiyel gişe rekorları kıracak yapımlar ve Oscar ödüllü yönetmenlerin yeni çalışmaları yer alıyor.
Sizin için 2026 yılının, yazarlarımızın büyük bir sabırsızlıkla beklediği önemli film galalarının bir listesini derledik. Aşağıda yer alan filmlerden bazıları prestijli festivallerde gösterildi ve festival izleyicisinin sevgisini ve takdirini kazandı; diğerleri ise gizem perdesiyle örtülü olarak şimdilik sadece konu hakkında tahmin yürütmemize yol açıyor.
Woody ve Buzz akıllı cihaza karşı koyabilecek mi, Siena cehennem palyaçosu Art'ı yenecek mi, Ryan Gosling ve Tom Cruise insanlığı kurtaracak mı, Miranda Priestly'nin moda dergisi dijital çağda geçerliliğini koruyacak mı, Nolan Homeros'un antik metnini yeniden yorumladı mı yoksa sadece yeni kask tasarımlarıyla mı sınırlı kaldı — tüm bunları önümüzdeki on iki ay içinde öğreneceğiz!
«28 Yıl Sonra: Kemik Tapınağı»
«28 Yıl Sonra» filminden, büyük felaketlerin sonuçlarının yıllara meydan okuduğunu öğrendik. Tahmin edilebileceği gibi, Britanya'yı hüzünlü bir zombi diyarına dönüştüren enfeksiyonun yayılmasının üzerinden 28 yıl geçti, ancak bunu hemen söyleyemezsiniz: önemli ölçüde hiçbir şey değişmedi. Hayatta kalanların yerleşimleri büyüdü, yerel doktorun mezarlığı da öyle, enfekte olanlar açlık çekiyor, sınırlar hâlâ açılmadı.
Ne 28 günün ne de 28 yılın değiştiremediği asıl şey, genel umutsuzluk, izolasyon hissi ve tabii ki kıyamet ortamında bile asıl dehşetin — alçaklık, ihanet, insan zalimliği — olması gerçeğidir. Klipli kurgu, garip geçişler, yeşil çimen, kırmızı kan, kafataslarından oluşan bir tepe, ölüme tapan bir doktor — «28 Yıl Sonra»da tuhaf bir zamansızlık çarpıcıdır. Bu film, sanki 2000'ler hiç bitmemiş gibi çekilmiş; sanki senarist Alex Garland gizli bir Kelt rahibiymiş gibi yazılmış (kafatasları, yaylı çocuk, dünyalar arası sürekli geçişler); ve büyük ölçüde tuhaflığı sayesinde hem şaşırtıcı hem de keyif verici.
Devam filmi — «28 Yıl Sonra: Kemik Tapınağı» — yine Garland tarafından yazıldı, ancak bu kez Boyle değil, genç ve biraz dengesiz bir yönetmen olan Nia DaCosta (iyi «Candyman» korkunç bir «The Marvels» ve beklenmedik bir Ibsen uyarlaması) yönetti. Muhtemelen Danny kalsaydı daha iyi olurdu, ancak sağlam beyaz erkeklerin gelecekle ilgili fantezi dünyasının, kameranın arkasında modaya uygun genç bir kadın yönetmenin olmasıyla nasıl değişeceğini görmek de ilginç. «Kemik Tapınağı»nda ayrıca daha fazla Ralph Fiennes ve Cillian Murphy'nin dönüşü vaat ediliyor. Genel olarak, beklentiler heyecan verici! Üstelik beklemek çok uzun sürmeyecek: korku filmi bir haftadan kısa bir süre içinde dünya çapında vizyona girecek.
Marvel Studios'un yeni gişe canavarı «The Marvels» (Türkiye'de «Kaptan Marvel 2» olarak gösterildi), galasından bir ay sonra dünya çapında 200 milyon dolar hasılata zar zor ulaştı. Ne kadar kötü
Open material«Yura Buradaydı»
İlk filmiyle «Mayak» Film Festivali'nde büyük ödülü ve en iyi erkek oyuncu ödülünü kazanan yönetmenin filmi. Film eleştirmenlerinin yorumlarına bakılırsa, gelişimsel engelli yetişkin bir adama bakan başıboş arkadaşların gerçek olaylara dayanan hikayesi dokunaklı, duygusal ve göz yaşartıcı olmuş. Hemen mendil stokluyorum, yakındaki sinemada yer kapmaya koşuyorum ve eşsiz Konstantin Habenski'yi son derece sıra dışı bir rolde görmeye hazırlanıyorum.
Geçen yılın başında, yine Gelendzhik'teki festivalde birincilik kazanan suç draması «Yaz Bitecek» büyük ekranlara ulaştı. Bu film üzerimde silinmez bir izlenim bıraktı ve sonuçta kişisel en iyi filmler listeme girdi. Bu nedenle, yeni «Mayak» ödüllü filmden beklentilerim oldukça yüksek.
«Sessiz Arkadaş»
Ildikó Enyedi — basit, yoğun, bariz metaforların, ancak bunların ürkek ve sessiz duygusal ifadesinin yönetmeni. Karakterleri çok sever, ama azar azar; içlerinde kendini ele verebilecek ve konuşabilecek insanlardan çok, orman hayvanları («Beden ve Ruh Üzerine») ve hatta bitkiler vardır. Sonuncular, dünya prömiyeri Venedik Film Festivali ana yarışmasında yapılan yeni filmi «Sessiz Arkadaş»ın «konuk yıldızları» oldu.
Filmin aksiyonu, birçok kişi (aralarında Andrey Tarkovski de var) tarafından kaydedilmiş olarak kabul edilen zaman imgesini uzatarak, doğrusal anlatının benzersiz bir biçimini oluşturuyor. Bu nedenle üç kahraman, Marburg Botanik Bahçesi'nde dolaşarak silüetlerini Ginkgo ağacına bırakır: 1908'de biyoloji öğrencisi Greta, 1972'de aynı öğrenci Hannes ve 2020'de Hong Konglu nörobiyoloji profesörü Tony. Her biri ağaca bir soruyla gelir ve evrensel ama sıradan olmayan bir cevap alır.
«Gelin»
Maggie Gyllenhaal'ın «Gelin» filmini, yapım sonrası kabusuna, test gösterimlerinden gelen karışık yorumlara ve projenin riskliliğine (bağımsız değil stüdyo filmi olduğunu unutmayalım) rağmen bekliyorum. Klasik filmi (James Whale'in «Frankenstein'ın Gelini») yeniden yorumlama fikri, yönetmene uzun metrajlı ilk filmi «Yabancı Kız» üzerinde çalışırken geldi — o filmde, daha sonra «Gelin»de başrolü oynayacak olan Jessie Buckley ile çalışıyordu. Filmin vizyona girdiği ikinci haftada Buckley'nin Oscar kazanmış olması mümkün (editörün notu — «Gamnet» dramasındaki performansı için), ki bu pazarlama bağlamında kesinlikle gereksiz olmayacaktır.
Christian Bale, Annette Bening, Penélope Cruz, Jake Gyllenhaal ve Peter Sarsgaard'dan oluşan diğer oyuncu kadrosu da daha az ilgi çekici değil. Tüm bunlara ek olarak, sunulan tanıtım materyallerinden (kareler ve teaser fragman) yola çıkarak, yaklaşan filmin konsepti ve görsel stili hoşuma gidiyor: 1930'lar Chicago'sunda gotik korku estetiğinin punk-rock unsurlarıyla umut verici birleşimi. En azından bizi birinci sınıf bir «me and who?» içeriği bekliyor!
«Ave Maria Projesi»
2026'nın en önemli bilim kurgu gişe canavarlarından biri, «Marslı»nın yazarı Andy Weir'in çok satan romanının bir başka uyarlaması olan «Ave Maria Projesi» olmayı vaat ediyor. İsmin kendisi, filmdeki olay örgüsünün tam bir metaforu: Amerikan futbolunda «Ave Maria», oyunun sonunda kaybeden takımın her şeyi değiştirmek için yaptığı son bir umutsuz pas atışıdır. Aynı son şans, ana karakterin görevi için de geçerli olacak.
Yönetmen koltuğunu Phil Lord ve Christopher Miller paylaşırken, kitap metnini ekrana aktarmaktan Drew Goddard sorumlu tutuldu. Bu, kendine özgü zevkleri olan oldukça ilginç bir yaratıcı üçlü: ilk ikisi daha önce «Lego Filmi» ve «İnek Kafalı Adam» ikilisi üzerinde çalıştı, sonuncusu ise harika «Kulübedeki Korku», atmosferik «El Royale Oteli'nde İyi Bir Şey Yok» ve hareketli «Kötü Altılı»nın senaryosunu yazdı. Yani bu üçlü, bilimsel formülleri aşırıya kaçmadan ilgi çekici bir filme dönüştürebilecek güce sahip.
Yaklaşan gişe canavarında başrolü Ryan Gosling oynuyor ve bu seçim proje için önemli bir şans gibi görünüyor. Kızına «kötü adamları» oynamayacağına söz veren ve ironik kahraman rolünde adeta bronzlaşmış gibi görünen Ryan (bu arada sinema bu süreçte muhteşem bir trajedi oyuncusunu kaybetti!), burada yine güçlü yönüne — umutsuzluk ve gizli kırılganlık sınırındaki oyunculuğuna — geri dönüyor. Weir'in titizliği, Lord ve Miller ikilisinin yönetmenlik yaratıcılığı ve Gosling'in oyunculuk yeteneğinin birleşimi, «Ave Maria Projesi»ni yaklaşan film sezonunun potansiyel bir hiti haline getiriyor.
«İşte Dram!»
Yılın en büyük düğününe davetlisiniz! «İşte Dram!», adının aksine, tekliften sunağa giden yolu ironik bir şekilde resmediyor ve nişanlıları seçimlerinin doğruluğu konusunda şüpheye düşürüyor. Christopher Borgli'nin yeni çalışması, A24'ün beşinci denemesi olacak. Stüdyo geçen yıl «Materyalist Kız» ile başarısız bir aşk üçgenini tanıtmıştı, ancak evlilik krizi bölgesine yeniden girmeye karar verdi. Bu sefer hikaye, daha önce «Öl, Aşkım» filminde şüpheli bir koca rolünü üstlenen Robert Pattinson ile gerçek hayatta evlenme teklifi almış olan Zendaya arasında geçiyor.
Film kullanımı sadece iyi bir davranış değil, aynı zamanda olanlara samimiyet kazandırma girişimi haline geliyor. Bunun diyaloglar ve anlatı dramaturjisi ile desteklenmesi iyi olur, ancak bunu daha sonra konuşuruz. Fragman, izleyicinin zihninde Noah Baumbach'ın «Evlilik Hikayesi»ni yankılıyor; burada boşanmanın eşiğindeki eşler birbirlerinin en iyi özelliklerini sıralıyor. Yönetmen Kristoffer Borgli, aynı deneysel stüdyonun post-ironik ama duyarlı filmlerinde daha önce duyulmuştu. Onun orkestra şefliğinde düğün marşı hangi duyguları uyandıracak? Nisan ayında öğreneceğiz!
«Şeytan Prada Giyer 2»
David Frankel'in «Şeytan Prada Giyer» filmi, yirmi yıl içinde kariyer iniş çıkışları ve başarı ile kişisel mutluluk arasındaki ebedi seçim hikayesini sevenler için bir klasik haline geldi. Devam filmini beklerken, filmin hayranları büyümeyi, yaşam değerlerini yeniden düşünmeyi ve hatta moda dergisi baş editörü Miranda Priestly ile hırslı asistanı Andy'nin hikayesinin temelini eleştirmeyi başardı. Bu nedenle, kült kahramanların büyük ekranlara gürültülü dönüşü izleyiciler tarafından belirsiz karşılanıyor: bazıları «Podyum» çalışanlarının günümüz gerçeklerine uyum sağlayamayacağını ve hayran atavizmi gibi görüneceğini düşünürken, diğerleri sevilen filmdeki karakterleri «yeni dekorlarda» görmeyi umuyor — ve daha fazlasına ihtiyaçları yok.
İnternette, çoğu bariz sahte olan set fotoğrafları aktif olarak yayınlanıyor. Devam filmi, yeni karakter rolleri için dünya yıldızlarının çekilmesi ve moda danışmanlarının çalışmaları hakkında sonsuz söylentilerle çevrelendi (ana karakterlerin görünümleri şimdiden hararetle tartışılıyor ve hatta eleştiriliyor). Devam filminin sonunda nasıl olacağını tahmin etmek zor — içten hayranlar (benim gibi) için büyük bir hayal kırıklığı mı olacak, yoksa Frankel modern izleyiciyi kayıtsız bırakmayacak o tetiği çekebilecek mi? Rollerine Meryl Streep, Anne Hathaway, Stanley Tucci ve Emily Blunt geri dönecek. Oyuncu kadrosunda yeni yüzler görmek özellikle keyifli: Kenneth Branagh, Simone Ashley ve Tracy Thoms kesinlikle kanonik dörtlüyü «canlandıracak».
«Mandaloryalı ve Grogu»
Stüdyonun büyük umutlar bağladığı, yedi yıl sonraki ilk «Star Wars» uzun metrajlı filmi. İzleyicilerin sevdiği paralı asker ve sevimli bebek ikilisinin maceraları, kaderi artık filmin başarısına ve «Ahsoka»nın ikinci sezonuna bağlı olan «Mandaloryalı» dizisinden taşındı. Hayranları gerçek bir şölenin beklediğine, para için doldurma bir hikaye olmadığına inanmak istiyorum. En azından filmden, diziden sorumlu olan kişiler sorumlu: yönetmen koltuğunda Jon Favreau, Dave Filoni ile birlikte senaryoyu yazdı.
Elbette, bebeğin sevimliliğine oynamak işe yarayabilir, ancak yine de franchise 2019'dan beri büyük ekrandan uzaktı, bu nedenle bu konuda bazı endişeler var. Disney'in artık gerçekten değerli bir şey sunması gerekiyor, çünkü «Andor»un finalinden sonra, 6. ve 7. bölümler arasındaki zaman çizelgesi franchise'daki tek değerli şey olarak kalıyor. Şahsen ben filmi endişeyle bekliyorum ve sonuçta «Mandoverse» izlenimini bozmamasını umuyorum.
«Hızlandırıcıları Seviyorum»
Boots Riley'nin ilk filmine gerçekten hayranım! «Rahatsız Ettiğiniz İçin Özür Dilerim»i izledikten sonra kendimi tutamadım ve yönetmene özel mesaj yoluyla coşkulu yorumumu gönderdim (ve özellikle hoş olan, geri bildirim aldım). Yeraltı hip-hop'ının emektarı ve bağımsız yönetmene dönüşen tanınmış bir provokatör olan Riley, ilk uzun metrajlı filminde kapitalizmi, ondan önce ve sonra çok az kişinin başarabildiği kadar keskin ve doğrudan alaya aldı. Belki de geçen yılki «Parazit» ve «Dışlama Yöntemi» ile Koreli Bong Joon-ho ve Park Chan-wook onunla rekabet edebilir. Riley, Gotham Ödülleri, Eleştirmenlerin Seçimi Ödülleri, Amerika Yönetmenler Birliği ödülüne aday gösterildi ve ayrıca «En İyi İlk Film» kategorisinde «Bağımsız Ruh» ödülüne layık görüldü.
«Mickey 17», Bong Joon-ho'nun bizi insan yapan şey hakkında silahsızlandırıcı bir basitlikle konuşan bir bilim kurgu filmi. «Parazit»in zaferinden sonra projeye yönelik beklentiler
Open materialKısacası, Boots dikkat çekmeyi başardı! Artık o kadar da baş döndürücü derecede başarılı olmayan «Ben Bir Bakireyim» dizisinden sonra, sosyal eşitsizlik üzerine bir başka absürt farsla büyük ekranlara geri dönüyor. «Hızlandırıcıları Seviyorum» adlı film, South by Southwest Film Festivali'ni açacak (bu arada, tıpkı zamanında «Her Şey Her Yerde Aynı Anda» gibi) ve bir grup profesyonel mağaza hırsızının bir moda gazetecisi yıldızını kaçırmaya kalkışmasını anlatacak. «Yerel Miranda Priestly» rolü, «Madde»den sonra kariyeri benzeri görülmemiş bir rönesans yaşayan Demi Moore'a gitti. Ayrıca kadroda Keke Palmer («Hayır»), Naomi Ackie («İşaret Ver»), Taylor Paige («Derry'ye Hoş Geldiniz») ve LaKeith Stanfield («Yahuda ve Siyah Mesih») yer alıyor.
«İfşa Günü»
Hollywood'un en büyük vizyonerinin yeni çalışması, hayranların kalbinde uzun süre kalma riski taşıyor ve bunun birkaç nedeni var. Steven Spielberg, filmlerinin senaryolarına nadiren el atar. Bu onur, yönetmen için özellikle önemli olan «Fabelmanlar» (ana karakterin prototipinden başka kim kendi «Amarcord»unu yaratabilir?) ve erken dönem «Sugarland Ekspresi» gibi sadece birkaç projeye verildi. Genellikle Tony Kushner ve David Koepp (bu sefer de metnin ortak yazarı olarak görev yaptı) gibi tanınmış senaristlere güvenir. «İfşa Günü» senaryosu, Spielberg'in kariyerinde güçlü bir emsal teşkil ediyor. Fragmanın ortaya çıkmasından önce, sıkı hayranlar bile yeni filmin konusu hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyordu. Steven birkaç yıl sessiz kaldı ve tüm bu süre boyunca birçok kişinin bilincini alt üst edecek bir sırrı sakladığı hissi var.
Diğer bir, daha az önemli olmayan neden, Hollywood devinin kariyerinin köklerine dönüşü. Daha 1970'lerin sonunda, «Mars'ta yaşam var mı?» sorusuna «Üçüncü Türden Yakınlaşmalar» adlı önemli filmiyle güvenle cevap vermişti: yaşam var ve bazen dünyevi gerçekliğimizi kökten değiştirebiliyor. Daha sonra bu formülü tekrarladı ve hem sıradan izleyicileri hem de köklü eleştirmenleri eşit derecede etkileyen mucizevi «E.T.»yi gün ışığına çıkardı. Ustanın yeni filminde, ilgi çekici fragmana bakılırsa, şimdi masum geyik şeklini alan uzaylılarla yeni bir temasa ve diğerlerinin gözünden insan ırkı hakkında yeni bilgilere yer olacak.
«Oyuncak Hikayesi 5»
Pixar (ve tüm Disney) için yeni orijinal içerik konusunda işler pandemiden bu yana pek iyi gitmiyor, bu nedenle birkaç yıl önce şirket stratejisini değiştirdi ve odağını ünlü franchise'ların devam filmlerini üretmeye kaydırdı. İkincisi, stüdyonun beklentilerini karşıladı, bu nedenle sırada beşinci «Oyuncak Hikayesi» var. Görünüşe göre kahramanların maceraları iki kez sona ermişti ve üçüncü film noktayı koymasa da, dördüncü film (onu eleştirmek adettendir, ama şahsen ben severim) kesinlikle mantıklı bir finale götürüyordu.
Efsanevi Pixar stüdyosunun yılın en çok beklenen filmlerinden biri olan «Ters Yüz 2» dünya çapında vizyona girdi. Riley'nin genişletilmiş duygu yelpazesini takip etmek ne kadar ilginç ve
Open materialAncak yaratıcılar, genç ve yetişkin izleyicilerle konuşmak için oldukça ilginç ve güncel yeni bir tema buldu. Yeni filmde karakterler, tüm çocukların dikkatini çalan akıllı bir tabletle yüzleşmek zorunda kalacak. «iPad çocukları» nesli, oyuncakların kelimenin tam anlamıyla her bölümde kum havuzunda bir yer için savaştığı evrenin lore'una inanılmaz derecede iyi uyuyor, bu nedenle filmin sorunu nasıl ele alacağı ve sevilen kahramanların bununla nasıl başa çıkacağı benim için son derece ilginç.
«Odysseia»
Günümüzün önde gelen stüdyo yönetmenlerinden Christopher Nolan, Homeros'u uyarlamaya girişti. Bu adım, görünüşe göre kimseyi ciddi şekilde şaşırtmadı: Nolan'ın filmlerine özgü eski moda acımasızlık — bu iyi bir özellik mi yoksa kötü mü, herkes kendisi karar versin — verimli antik topraklarda tam da yerinde gibi görünüyor. Homeros'un kahramanları — tanrısal, hızlı, büyük — vururlarsa tüm güçleriyle; acı çekerlerse 20 yıl; tanrılara kurban sunarlarsa hemen sürüleri keserler. Nolan'ın kahramanları da nadiren sıradan insanlardır: ister büyük bir fizikçi ister büyük bir illüzyonist olsun (bazen ayırt etmek de zordur), her zaman kendimizle ilgili fantezilerimizdir, kendimiz değil.
Fragmandan, Nolan'ın tüm bunları anladığı görülüyor: Agamemnon'un miğferi, yönetmenin antik bir «Yıldız Savaşları» çekme, dünyevi anlamda insan kaderlerinden çok tanrılar ve kahramanlar hakkında bir hikaye anlatma girişimini ele veriyor. Her ne kadar «İlyada» uzun süre Avrupa kültüründe Homeros'un merkezi eseri olmuş olsa da, son yıllarda büyük savaşın hikayesinin devamına olan ilginin arttığını fark etmemek elde değil. Tanrı tarafından seçilmiş kahramanlar sahneden çekildi, geriye tanrıları kızdıranlar kaldı (Odysseus'u, hatırlayalım, Poseidon lanetlemişti).
Antikiteye başvurmak, bu bağlamda nadiren antikite hakkında yeni bir şey söyler ve sık sık kendimiz hakkında söyler. Petersen'in «Truva»sı, genel olarak, aynı «Denizaltı»nın sanatsal bir yeniden işlenmesiydi, bir savaşı kazanmanın imkansızlığı üzerine aşırı bir yorumdu. Eğer başladıysa, zaten kaybettiniz. Bakalım, ilginç bir şekilde II. Dünya Savaşı'na atıfta bulunan Nolan'ın bize dönemi hakkında ne söyleyeceğini göreceğiz.
«After Credits» yazarları, Nolan'ın Robert Oppenheimer'ın hikayesine karşı bilinçli olarak aldığı tarafsızlığın artılarını ve eksilerini tartışıyor.
Open material«Flowerwell Sokağı»
«Flowerwell Sokağı»nı bir dizi nedenden dolayı beklemek mümkün. Kült korku filmi «Seni Takip Ediyor» ve psikedelik gerilim «Silver-Lake'in Altında»nın yazarı David Robert Mitchell'in son filminden bu yana neredeyse 10 yıl sessiz kalması ve şimdi Warner Bros.'un tam bir sinopsisini bile açıklamadığı kadar yoğun bir gizlilik perdesiyle çevrili bir projeyle geri dönmesiyle başlayalım. Sadece aksiyonun 1980'lerde bir Amerikan banliyösünde geçtiği, bir ailenin mahallede «garip olaylar» fark etmeye başladığı ve ardından bölgeye söylentilerin yayıldığı biliniyor: dinozorlardan mı, zaman anormalliklerinden mi yoksa daha da korkunç bir şeyden mi bahsediliyor?
Buna başrollerdeki yıldız ikili Anne Hathaway ve Ewan McGregor'u, J.J. Abrams'ın yapımcılığını ve filmin tamamının 85 milyon dolar bütçeyle IMAX'te çekildiği gerçeğini ekleyin — ve beklenti için mükemmel bir film elde edersiniz. Mitchell, paranoyayı görsel bir dile dönüştürmesiyle bilinir ve yeni filmi gerçekten banliyö seksenlerinin nostaljisini gerçekten tahmin edilemez bir şeyle — pratik efektlerden gerçeklik bozulmalarına kadar — birleştiriyorsa, on yılın en sıra dışı gişe canavarlarından birini elde edebiliriz.
«Vahşi At»
Bilinçli olarak «Vahşi At»a güveniyorum, çünkü bu Martin McDonagh'ın yeni çalışması! Film hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor, ancak yönetmen kariyerinde hiç hata yapmadı, bu yüzden içimde harika bir şeyin beklentisinin iyimser hissine teslim oldum.
Yönetmenin bir önceki filminin üzerinden dört yıl geçti, bu yüzden yeniden şansını denemenin ve nihayet hak ettiği Oscar'ı almanın zamanı geldi (yine olmazsa, önemli değil). Benim için, açıkçası, bu 2026'nın en çok beklenen filmi! Ayrıca oyuncu kadrosunda Sam Rockwell , Steve Buscemi ve John Malkovich yer alıyor ve görüntü yönetmenliğinden yine Ben Davis sorumlu.
Geçen hafta Martin McDonagh'ın yeni filmi «Inisherin'in Bansheeleri» dijital formatta kullanıma sunuldu. Yönetmenin dördüncü filmi Venedik'ten iki ödül getirdi: en iyi senaryo ve
Open material«Sosyal Hesaplaşma»
Kült filmlerin devam filmlerine her zaman özel bir ilgi vardır ve birçok başarısız örnekten sonra bunlar önemli bir şüphecilikle karşılanır. «Sosyal Ağ», Rolling Stone, The Guardian, The New York Times ve IndieWire gibi yayınların on yılın en iyi filmleri listelerinde istikrarlı bir şekilde üst sıralarda yer alıyor. Birçok izleyici bu filmi geçen on yılın sinemasının zirvesi olarak adlandırıyor — bir biyografik filmin sadece zamanın manifestosu değil, aynı zamanda gerçek bir modern klasik haline geldiği nadir bir durum. İlk film tamamlanmış bir hikayeydi ve bir devam filmine ihtiyacı yoktu (bunu David Fincher da söylemişti).
Ancak Ocak 2021 olayları (Trump destekçilerinin Capitol Binası'nı basması) ve Facebook* algoritmalarının kutuplaşmayı nasıl artırdığına dair soruşturma, sızıntılar ve yayın döngüsü, ilk filmin senaristi Aaron Sorkin için yeni bir dramatik başlangıç noktası oldu (sonuçta devam filminin yönetmenliği ona emanet edildi). Jeremy Strong (Jesse Eisenberg yerine) Mark Zuckerberg'i, Oscar ödüllü Mikey Madison Facebook* muhbiri Frances Haugen'ı ve Jeremy Allen White The Facebook Files soruşturmasının yazarı Jeff Horwitz'i canlandıracak. Ayrıca, «Sosyal Ağ»ın görüntü yönetmeni Jeff Cronenweth de devam filmine geri dönüyor.
Birkaç yıl önce bu filmin ikinci bir bölümünün olacağını hayal etmek zordu, ancak Sorkin'in bir senarist olarak ustalığından (ne yaptığını bildiğine inanıyorum) ve önceki yönetmenlik çalışmalarından bahsetmiyorum bile, bana öyle geliyor ki, şu anda yan yana yaşadığımız zamanın saçma işaretleri ve başlık kahramanının prototipinin nasıl değiştiği koşullarında, «Sosyal Hesaplaşma» son derece ilginç bir gösteri ve söylem haline gelebilir.
«Kazıcı»
Yönetmenin diğer filmografisinden belirgin şekilde ayrılan, karışık karşılanan dramedi «Bardo»dan sonra, Alejandro González Iñárritu, görünüşe göre yine çalışmaları için alışılmadık olacak yeni bir filmle geri dönüyor («felaket boyutlarında çılgın bir komedi» — alıntı).
«Kazıcı»nın konusu hakkında şu anda çok az şey biliniyor: Görünüşe göre 2026'da birçok kişi Spielberg'in örneğini takip ederek sürprizi vizyona kadar korumayı tercih ediyor. İşte netleşenler: Tom Cruise, gezegendeki en güçlü adamı (şaşırmadık!) oynuyor ve insan ırkını kaçınılmaz yıkımdan kurtarmaya karar veriyor. Kısacası, yönetmenin toplumumuza yönelik keskin yorumlarıyla dolu, abartılı ve çok katmanlı bir tuval bekliyoruz. Ve tabii ki Oscar hedefiyle!
«Lanet Piç»
Alman Yeni Dalgası klasiği ve Klaus Kinski'nin «en iyi düşmanı» Werner Herzog'un «Lanet Piç»i, sadece adıyla bile merak uyandıran bir proje. Orijinal adı «Bucking Fastard». İlk bakışta, bu çevrilemeyen bir kelime oyunu, ancak filmin konusunu biliyorsanız, bu dilbilimsel şaka, büyük Bavyeralının yeni çalışmasını anlamanın anahtarı olarak işlev görüyor. Hikaye, aynı şekilde düşünen, konuşan ve barışçıl vatandaşlara iki kat güçle kargaşa çıkaran iki ayrılmaz kız kardeş etrafında dönüyor. Bu tür «farklı ikizler» epeyce yaramazlık yapmış ve bir keresinde bir kamyon şoförüne saldırdıkları için neredeyse parmaklıklar ardına düşüyorlarmış. Duruşma sırasında, hep bir ağızdan filmin adını oluşturan cümleyi söylemişler.
Belgesel ve kurmaca kavramlarını asla ayırmayan Herzog, yaklaşan filminde ilkelerinden sapmamaya niyetli. Bu nedenle, İngiliz zihniyetini sarsan büyüleyici yaramaz kızların (şaşırtıcı bağlarının fenomeni hala çözülüyor) rollerini gerçek kız kardeşler Kate ve Rooney Mara üstlendi. Kızlar ilk kez aynı sette birlikte oynadılar ve Werner'in beklediği etkinin yerli ve yabancı izleyici tarafından tam olarak hissedileceği düşünülüyor.
Ayrıca, daha az efsanevi olmayan François Truffaut'nun uzun zaman önce ve doğru bir şekilde söylediği gibi, «yaşayan en önemli yönetmen» uzun bir aradan sonra ilk kez komedi türünde bir film çekti. Bu en son 1970'te olmuştu («Cüceler de Küçük Başladı»). Bir cüce kolonisindeki isyan hakkındaki sözde belgesel mesel, en üst düzeyde saçmalıkla doluydu ve küçük ama cesur isyancıların sesiyle viva la revolucion hakkında korkunç şeyleri söylemekten korkmuyordu. Umarım «Lanet Piç»te de Herzog kendine özgü ama hayati derecede önemli mizahından esirgemez.
«Dehşet Verici 4»
80'lerin gencin değilseniz, bir slasher filmini ciddiye almak mümkün mü? Damien Leone'nin «Dehşet Verici 4»ü izleyiciye olumlu anlamda başını sallıyor. Yönetmenin soyadının projenin adının yanında anılması, türün yazar odaklı olduğu, Wes Craven, Tobe Hooper ve John Carpenter'ın üzerinde çalıştığı yeni IP'lerin kendiliğinden ortaya çıktığı zamanlara geri döndürüyor.
Franchise bir internet şakası ya da boş bir süs değil, yaşayan, etli, rahatsız edici bir gösteri. Ana figürü Palyaço Art, Cadılar Bayramı arifesinde yerel bir kült haline geldi ve Amerikan popüler kültürü tarihine altın bir bilet aldı. Ve gelecek bölümün bir öncekinden biraz daha pahalı, biraz daha gösterişli, biraz daha sert olacağına hiç şüphe yok, çünkü bu serinin yıldönümü finali.
10 Ekim'de, slasher franchise'ı «Dehşet Verici»nin yeni bölümü tüm dünyayla aynı anda yerel sinemalarda vizyona girecek. Filmin neyle şok ettiği, neyle iyi anlamda şaşırttığı ve neyle hayal kırıklığına uğrattığı hakkında
Open material«Açlık Oyunları: Hasadın Şafağı»
Evrenin hayranlarının yazardan kelimenin tam anlamıyla yalvardığı uzun zamandır beklenen ön film. Suzanne Collins nihayet genç Haymitch Abernathy'nin ve kötü şöhretli İkinci Çeyrek Kıyımı'nın hikayesini anlattı. İlginçtir ki Lionsgate stüdyosu başarıya o kadar inanıyordu ki, romanın kendisi yayınlanmadan önce bile uyarlamayı onayladı – bu, beklentilerin boyutunu gösteren nadir bir güven oyu. Kitap hakkındaki yorumlara bakılırsa, yeni hikaye yine zamanın sinirine basıyor: siyasi manipülasyon ve propaganda temaları ele alınıyor.
Oyuncu seçimi de ayrı bir alkışı hak ediyor. Kadro duyuruları, hayranların karakterlere mükemmel uyumları işaretlediği bir tombala gibiydi. Yani, «rüya kadrosu» artık ekranda olacak. Yönetmen olarak yine franchise'ın müdavimi Francis Lawrence görev yapıyor. Tüm bunlara ek olarak, orijinal destanla bağlantıyı, geri dönüş (ileri dönüş?) sahnelerinde görünecekleri kesin olan Jennifer Lawrence ve Josh Hutcherson güçlendirecek. Pazarlama da halkın ilgisini oldukça kızıştırıyor: ilk teaser, galadan tam bir yıl önce gösterildi. Beklenti çıtası çok yükseldi ve geriye sadece filmin hayranların tüm umutlarını karşılamasını ummak kalıyor.
«Dune: Bölüm 3»
Hiç kimse Denis Villeneuve'ün üçüncü «Dune»unun 2026'nın en önemli sinema olaylarından biri olacağını tartışmayacaktır. Önceki iki bölüm sadece mükemmel eleştiriler almakla kalmadı, aynı zamanda Oscar'lar da dahil olmak üzere bir dizi ödül topladı. Destanın hayranları için bu özellikle heyecan verici, çünkü önümüzde Paul Atreides'in hikayesinin en dramatik dönüşlerinden biri var. Üçüncü film, Frank Herbert'in «Dune Mesihi» romanının bir uyarlaması olacak. Tüm bunlara ek olarak, film oyuncu kadrosu açısından daha da görkemli olmayı vaat ediyor: Anya Taylor-Joy Alia Atreides'i, Robert Pattinson ise gizemli bir antagonisti canlandıracak (izleyiciler onu Skythe rolünde görmeyi umuyor).
Villeneuve çıtayı düşürmeye niyetli değil — senaryoyu Jon Spaihts ile birlikte yazdı. Ve röportajlarında üçüncü bölümü ancak bir öncekini geçme şartıyla kabul ettiğini belirtti. Bu zamana kadar «Dune» evreni sinemanın ötesine geçti: 2024'te Bene Gesserit dini tarikatı hakkında bir ön film dizisi yayınlandı ve 2026 için ikinci sezonu planlanıyor (söylentilere göre, kesin tarih henüz açıklanmadı). Bu başarı ve franchise'ın genişlemesi, üçüncü filme olan ilgiyi daha da artırıyor. Villeneuve kesinlikle yüzüstü bırakılmamalı! Ve tabii ki tüm gözler Timothée Chalamet'te : genç oyuncu için bu, tüm filmleri ve rolleri göz önüne alındığında, süperstar statüsünü (2026'nın Lisan el-Gaib'i) nihayet pekiştirme şansı.
Tüm dünyada (olmaması gereken yerlerde bile) abartısız yılın en çok beklenen filmi olan «Dune: İkinci Bölüm» yankı uyandırıyor. Denis Villeneuve izleyicileri Arrakis'e geri götürüyor ve yine neredeyse 3 saat
Open material
Yorumlar
0Henüz yorum yok.