İş piyasası bozuk. Neredeyse nasıl evsiz kalmadım?

Blogun sadece başarı hikayesi olmaması için, bir kaşık balda bir fıçı katrandan bahsedeceğim.

Mayıs 2024'te neredeyse altı yıldır çalıştığım büyük bir holding şirketinden ayrıldım, diyebilirim ki okul sıralarından beri. Ayrılış çok tatsız bir tat bıraktı, ama bunu başka bir zaman anlatırım. O zaman kendi IT start-up'ıma odaklandım, ancak o aşamada proje henüz kayda değer bir para getirmeye hazır değildi. Bu yüzden Eylül 2024'te ilk kez gerçekten iş piyasasına çıktım.

İşte o zaman onun acımasız gerçekliğiyle karşılaştım. İyi bir deneyimim, aranan becerilerim, enerjim ve motivasyonum vardı, ancak karşılığında çoğunlukla daha özgeçmiş aşamasında ret alıyordum. Mülakat davetleri çölde kar gibi nadirdi ve neredeyse hiçbir zaman bir sonuca varmıyordu. Sanki beni dev bir bok çukuruna daldırmışlar gibiydi. 💩

Açıkçası korktum. Kendime olan inancımı kaybettim ve umutsuzluğa kapıldım. Açlıktan ölme korkusundan mı yoksa sırf çaresizlikten mi, bilerek bana uymayan ve kötülerin en küçüğü gibi görünen bir işi kabul ettim. Evet, maaş olarak neredeyse kaybetmedim, ama tamamen berbat görevler ve süreçlerle uğraşıyordum. Ama asıl mesele bu değildi. Bu iş doğama aykırıydı. Sadece zevk almıyordum, kelimenin tam anlamıyla ondan ve kendimden nefret ediyordum.

Beklendiği gibi, sadece altı ay dayanabildim. Şubat 2025'te hiçbir yere gitmeden işten ayrıldım. Plansız, yedek havaalanı olmadan, hiçbir garantim yok.

Böylece ikinci tura başladım. Toplamda dört aylık iş arama sürecinde çeşitli platformlarda neredeyse 900 ret aldım. Bazen saçmalık boyutuna ulaştı. Kimisi dedi ki: 'Ay, sizin BÖYLE BÜYÜK bir şirkette deneyiminiz var, bize uymazsınız.' Diğerleri tam tersi: 'Tabii, siz dönerci dükkanında çalışmadınız, ama biz yine de daha büyük bir iş yapıyoruz, bize uymazsınız' 🤡. Başvurularımın yarısı hiç görüntülenmedi bile.

Kariyer danışmanlığı aldım, profesyonel işe alım uzmanlarına özgeçmiş incelemesi yaptırdım ve daha birçok şey denedim. Neredeyse herkes harika deneyim ve mükemmel özgeçmiş olduğunu belirtti, ama hiçbir şey işe yaramadı: filtreleri aşamıyordum.

Sonunda eski ortaklar yardımcı oldu. Bana Sber'de bir pozisyon gösterdiler ve başvurdum. Macerasız olmadı, ama Temmuz 2025'te, tam doğum günümün arifesinde, uzun zamandır beklediğim teklifi aldım. Bunu Sber'den bir hediye olarak sayalım. Önümde ilginç görevler, güçlü bir ekip, birçok aktivite ve Rusya'nın en büyük şirketlerinden birinde ciddi bir pozisyon vardı. Mutlu son diyebiliriz.

Peki bu hikayenin ahlaki dersi nedir? 'İş bulmak için ne ve nasıl yapılmalı' gibi istenmeyen tavsiyeleri sonraki yazılarımda vereceğim. Şimdilik birkaç felsefi sonuç.

1️⃣Birincisi, para ya da başka bir şey uğruna kendinden ödün vermek yıkıma giden yoldur. Kadere ve yüce güçlere inanmıyorum, ama bir şey fark ettim: doğru yerde olduğumda ve 'misyonumu' doğru şekilde ortaya koyduğumda, şansım yaver gidiyor. Güçlü bir arka rüzgar esmeye başlıyor ve hızla başarıya ulaşıyorum. Tersine: sevmediğim bir işte çalışırken, alışılmış görevler bile inanılmaz bir dirençle karşılaşıyordu. Sisyphos efsanesi.

2️⃣İkincisi, iş piyasası ve işe alım sisteminin kendisi büyük ölçüde bozuk - ve bunu ayrıca konuşacağız. Şu anda iş arayan veya aramayı düşünenlere en önemli şeyi söylemek istiyorum: retler, 900 tane bile olsa, sizin bok olduğunuz anlamına gelmez 💩. Daha önce de Sber'e özgeçmişimi göndermiştim ve hiç yanıt alamamıştım, ama sonunda girdiğimde, daha önce hiç veri tabanlarında olmadığım ortaya çıktı. Sadece filtreleri geçemiyordum.

3️⃣Üçüncüsü, umutsuzluğa kapılmayın. Ret alın, dayanın ve aramaya devam edin. Misyonunuz sizi bulacak, sadece inanmanız gerekiyor.

Sevgili okuyucular, sizin iş arama deneyiminiz nasıldı?